14 ŞUBAT VE BURAM BURAM AŞK...

Kimileri istemez bugünü ama ben isteyen ve arkasında duran biriyimdir. Elbette ki âşıklara, sevgililere her yaşadıkları gün özeldir. Oysa senede bir günlerinin çok daha güzel geçirmelerinin ne sakıncası olabilir. Eşinizi veya eşiniz olacak birini ne kadar severseniz sevin, hayatın girdabına öyle bir kapılıyoruz ki, bırakın sevdiğinizi kendimizi bile unutuyoruz. Sadece kendi açınızdan düşünmeyin bunu, siz çok mutlu olsanız da eşiniz, sevgiliniz sizi çok mutlu etse de, inanın dünyada 14 Şubatı iple çeken mutsuz birliktelikler var.

Kocasının eve gelirken çiçek yerine maydanoz dahi olsa almasını isteyen yüz binlerce kadın var. Karısının, sevgilisinin bir öpüşüne hasret kalan erkekler var. Sırf bu güne özel birleşir uzak aşklar ve aralarını açmış upuzun yollar. ‘’ Kısalır gün ve o kadar uzar ki yaşanılan anlar, ne yaşamakla bitirebilirsin nede anlatmakla.’’ Her anın özel, her saniyen sürprizlerle geçer. Yaşadığın şehir buram buram aşk kokar. Her köşe başlarına dağılmıştır tutkunlar. Kimi özel bir yerde kutlar bu günü kimi kaldırım taşları üzerinde. Nerde kutlanırsa kutlansın, hayatlarının en güzel gününü geçirirler. ‘’Birde yağmur yağıyorsa değmeyin keyiflerine.’’ Bütün bedenler sevgiyle ısınır, yorgan yerine aşklarına sarılırlar o gece. Hüzün görünmez etrafta asla, yalnızlar atmaz adımını dışarıya. Öyle güzeldir ki o gece, her taşın altında bile mutluluk vardır. Her kapı deliğinde birleşen hayatlar, özel yaşantılar vardır. Öyle güzeldir ki o gece heyecanlar kol gezinir, bütün insanlar el ele verir özlemlerin önüne geçerler. Sevinçler öyle fışkırır ki etrafa kocaman gönülleri almaz olur, insanlar sevinçlerini sırtlanır omuzlarına. ‘’Şehir, aşkın kuşatması altındadır artık ve her şehir İstanbul gibidir.’’

Bir başka görünür gözünüze yaşadığınız yer, daha bir ılık çekersiniz nefesinizi içinize ve duymaz olur kulaklarınız garip sesleri. Ne düşünceleriniz nede duygularınız ayak uydurabilir bedeninize. Siz rüyalarda, bedeniniz gerçek hayatta yaşamaktadır. Çünkü ömrünüz boyunca uyumadan rüya gördüğünüz bir an dahi çıkmaz karşınıza.

Akşam saatlerinde dolanırken birkaç arkadaş, ‘’ Bakın işte orada, tam şurada bakın bakın… Bir çift kedi miyavlıyor.’’ Dedi içimizden birisi.  Biz insanlardan etkilenmiş olacaklar, konserve kutusunu itiyordu eşinin önüne. Öyle mutlu oldu ki dişi kedi, etrafında zıplayarak dönmeye başladı. ‘’Aşk, sevgi, hediye vermek sadece biz insanlara özgü olmasa da, 14 Şubat sadece bize özgüdür.’’ İnsanın seveninin, umursayan, düşünen birisinin olduğunu işte bu özel günlerde hatırlarız. Kim ne ister ya da neden bu günü sevmeyen, eleştirmeye çalışan insanların olduğunu anlamıyorum. Böylesine güzel bir gün, gözlerde heyecan, kalplerde aşk, koşuşturan insanların olduğu bir gün nasılda sevilmez.

Kiminin vardır sevgilisi kiminin yok. Ama olsa da olmasa da bugün herkesin kafasında ya âşık olduğu kişi vardır ya da âşık olmak. Böyle yüce ve olağan üstü bir duygunun yaşandığı gün, nasıl sevilmez inanın bilmiyorum.

Sadece bildiğim tek şey var, ’’az bile olsa aşk varsa bu hayatta, bırakın onlarda tadını çıkarsın. Eleştirmeye kalkmayın sakın. Aşk denilen olay ne eleştirilecek kadar yanlıştır, nede anlatılacak kadar bilinmektedir.’’