8 MART DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜ KUTLU OLSUN...

Ve kadınlar 
bizim kadınlarımız: 
korkunç ve mübarek elleri 
ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle 
anamız, avradımız, yarimiz…  Nazım Hikmet

Kadınlarımız...  Anadolu’nun çilekeş, çalışkan, güleryüzlü, iyi kalpli  kadını..  

İlk uygarlığın başladığı, insanların ilk yazıyı söktüğü Anadolu’da kadim dinler hüküm sürerken,  kadınlar  güçlü olmuşlar bu topraklarda..  Tanrıçalara tapmışlar insanlar, onlardan medet ummuşlar en umutsuz zamanlarında...  
 
Sümerler İnanna demisler ana tanrıçalarına, Hititler İştar demişler... sonra Kibele olmuş adı...  Anadolu’nun dışına çıkalım...İsis Mısır’lıların ana tanrıçası.. Atlaton Azteklerin… Ana tanrıçanın Japonlardaki adı  İzanami…Yunanlılarda da çok sayıda tanrıçaya rastlıyoruz… Ana tanrıça konumundaki ise Demeter…   İslam öncesi araplarında Lat adını alıyor tanrıça.... 

Yaratan tanrıdır.. Kadınlar  tarih boyunca güçlü olmuşlar;  yaratıcı güçleri, tanrı kılmış onları..

Sümerler ve Hititlerde şarap,  tanrının bir içeceğiydi ve onu içen kişi tanrıyı içine almış oluyordu.. Bu yüzden içki sunulan yerler, sadece kadınlar tarafından işletilirdi..  Kutsal olan şarap sadece kadın tarafından sunulurdu..

Sonra bir seyler oldu, tanrıçaların yerini tanrılar aldı birden… Erkekler ipleri ellerine geçiriverdiler…

Semavi dinler  erkeklerin hakimiyetini üstün kıldılar… Kadının adı geçmez, sözü dinlenmez oldu… Kadını yok saydı erkek egemen dünya… Toplumsal sınıflarda en aşağıya ittiler kadını… Cadı dediler yaktılar..  Töre dediler öldürdüler…

 8 Mart, her sene kadınlar günü olarak kutlanıyor... Böyle ‚anlamlı’ günlerin anlamını hep düşünmüşümdür..  8 Mart.. yani kadınların hatırlandığı gün..  yani 364 gün unutulan kadının bir gün olsun öne çıkmasını sağlayan gün... toplum içindeki önemini ve yerini, toplumun diğer yarısına ve öneminden haberi olmayan diğer kadınlara, ertesi gün unutulacağını bile bile bir günlüğüne hatırlatmak... 

Çocuklar günü, sevgililer günü, anneler günü...  Bu tür günler, kapitalist düzenin ayrılmaz bir parçası..  kapitalist toplumun pazar ekonomisine yardımcı küçük detayları sadece…Fakat „Kadınlar Günü“ nün biraz farklı bir yeri var yine de... Çünkü, arkasında devrimci bir düşünce saklı…

İşçi kadınların  erkeklere karşı eşitlik mücadelesinden doğmuş.. 8 Mart 1857’de New York’ta bir tekstil fabrikasında ayaklanmış kadınlar, daha iyi çalışma şartları ve eşitlik adına... 40.000 dokuma işçisi kadın… Polisin saldırısı ile kadınlar fabrikada kilitli kalmışlar ve çıkan yangında fabrika önünde kurulan barikatlardan kaçamayan, çoğu kadın 129 işçi can vermiş… Ve bu olaydan yaklaşık 50 sene sonra, ölenlerin anısına, Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansında Clara Zetkin’in çabalarıyla, 8 Mart –Dünya Emekçi Kadınlar Günü- olarak kabul edilmiş…

Clara Zetkin’i anmalı her 8 Mart’ta...  İlk devrimci kadınlardan...  Hayatını devrime adamış bir kadın… İnsanlık için ; yoksulluğa karşı, haksızlığa karşı,  Kapitalizm’e karşı savaşmiış diğer devrimci kadınlarla birlikte… Rosa Lüksemburg bir diğeri.. 
………………………………..

Ne yazik ki kadınlar dünyanın her yerinde erkeklerin arkasında kalmışlar ve hala en modern geçinen toplumlarda bile bu durum geçerliliğini korumakta…  Erkekler arasında, erkeklerin dünyasında  kariyer yapan kadınlar, onlardan daha çok korur olmuşlar, yine onların koyduğu kuralları… Bu kadınlar kadınlıklarını unutmak zorunda hissediyorlar kendilerini, bazen erkekten daha çok erkek oluveriyorlar.. hatta onlardan daha çok kuralcı ve çok daha acımasız… Başka türlü tutunamayacaklarını düşünüyorlar belki erkeklerin arasında… Kadın kimliğimizi her zaman koruyup, erkek egemen dünyada kadın olabilme, kadın olarak yer edinebilme bir rüya  mı acaba ?

Burada sözünü ettiğimiz kadın tipi, küçük bir azınlık… diğerleri peki !   ezilenler, kesilenler… namus nedeni olanlar… zorla ve çocuk yaşta evlendirilenler…okullara gidemeyenler…dayak yiyenler…adı hiç anılmayanlar… düşüncesi sorulmayanlar… yok sayılanlar… 
 
Doğa dişidir.. yaratır kadın gibi...Kadın olmadan erkek var olabilir mi?  İlk cenin ana rahmine düştüğünde, sadece dişi hormonlara sahiptir... erkek hormonlar sonradan oluşmaya başlar... yani erkek cinsi için, kadının mutasyona ugramış halidir demek mümkün pekala…  

Neyse, bunlar da önemli değil aslında.. Önemli olan önce  insan olmak, insanca yaşamak...  Ne kadın erkeksiz olabilir, ne de erkek kadınsız..  İkisi yaratır bütünü, toplumu.. Bir toplumun yarısı diğer yarısına gereken değeri verirse, işte o zaman insanca yaşamak mümkün olabilir..  Aslolan ise kadının öncelikle kendi gücünün farkına varabilmesidir…

Ve yaratıldı kadın erkeğin kaburga kemiğinden.
Havva koydu Adem, kemiğinin adını.
İlk kadınlığı da o tattı, ilk analığı da!
Havva bilseydi sonrasını,
Doğurur muydu acaba
Rahminden soyunu?

Sonra acıya da alıştı kadın, analığa da,
Haksızlığa da alıştı kadın, kadınlığa da.

Dönüp baktığı zaman geçmişine kadın
Bulamadı tarihinde kendine bir yer
Ne bir mağlubiyet ne de bir zafer
Çünkü... Erkeğin egemenliğiyle geçen zaman
Hapsetmişti onu dört duvarlı evine
Çocuklarıysa birer kelepçeydi ellerinde

Şimdi yeniden doğuyor kadın
Korkmuyor artık kadınlığından
Bağlamıyor artık ellerini çocukları
Bağıra bağıra söylüyor özgürlük türküsünü
Bir mart akşamında, önündeki arkasındaki
Yanındaki kardeşiyle birlikte…  Doğanay Köyüş

Belma BALCI