ARAMIZDAKİ MEHDİLER !

Yirmi sene evvel çok kısa bir süre tanımak şanssızlığına uğradığım ve bu güne kadar içimde “UKTE” gibi kalan bu şahıs hakkında ki görüşlerimi ve yaşadıklarımı şimdi sizlerle paylaşmak ve biraz rahatlamak istiyorum.

Sene 1991 Ocak ayının 19. da telefonum çalıyor. Ve de 30 kusur senedir başkanlığını yaptığım Sanatçılar ve Sanatseverler Derneğinin onursal üyelerinden Rahmeter ses Sanatçımız SAFİYE AYLA ile aramızda şöyle bir görüşme başlıyor;

Lerzancığım ben SAFİYE… hemen toparlan seni evden iki genç eleman gelip alacak… Bir saat sonra SHERROTON OTELİNDE BİLİM ARAŞTİRMA VAKFI tarafından bana ve ünlü tarihçimiz CEMAL KUTAY’a PLAKET VERİLECEK… Seni getirecek olan çocuklarda bu vakfın üyelerinden… Ayrıca, Senin arşivin zengindir, gelirken Atatürk’le ilgili dokümanlardan ne varsa getir.

—    Tabii safiye hanım siz benim sadece onursal üyem değil, çok özel bir dostumsunuz. Cemal Kutay da üyemizdir ve çok sevdiğim saydığım bir dostumdur. Şu aralar biraz keyifsizim ama mutlaka gelirim.
—    Lerzan, toplantıya ATATÜRK’UN ÜLKÜSÜ’de gelece, eğer daha evvel tanışmadıysam hem onunla hem de vakıf başkanı ile seni tanıştırırım.

Kapımın zili söylenen saatte çaldı ve çok şık giyinmiş bir kız ve beraberinde bir erkek genç vakıf üyesi son derece saygılı bir şekilde kendilerini tanıtıp beni özel araçları ile otele götürdüler.
Toplantı salona oturacağım yeri Safiye Ayla’nın yanı olmak üzere en önde ayrılmış ve hatta rahmetli tarihçimiz Cemal Kutay ile de yan yana oturmamız sağlanmıştı.

Atatürk’ün Ülküsü ile ayak üstü tanıştırıldıktan sonra yerime otururken gözlerim ön iki sıraya takıldığında hemen, hemen tüm köşe yazarlarının, askeri ve sivil önemli isimlerin törene katılacaklarını gördüm. .  Hatta; teker teker kalkıp vakfın ülkemiz insanlarına verdiği değerden ve de VAKFIN Atatürkçü düşüncelerinden dolayı bu törene katıldıklarını, genç üyelerinin ilerisi için çok şeyler vaat ettikleri konusunda birleştiklerini söylediler.. Tören esnasında salonda bulunmayan Vakıf başkanına ve yönetim kuruluna övgülerde bulundular. Plaketler başkan yardımcısı tarafından verildikten sonra günün şerefine verilen içkisiz ve meşrubattan oluşan kokteyl için davetlilerle birlikte diğer salona geçtik..

Beni evden alan iki genç yine etrafımdaydı. Birisi elinde bir defter, diğerinde fotoğraf makinesi, benden günün önemini belirten b,r kaç sözü bu deftere anı olarak yazmamı rica ettiler.
Gözlerim, bir süre benden evvel deftere görüşlerini belirten NECDET ÖZTORUN, PROF. DR. HAMZA EROĞLU, CEMAL KUTAY, PROF. DR. CEVDET ÇAPAN, PROF. DR. ORHAN ALDIKAÇTI, ŞÜKRAN GÜNGÖR, TARIK BUĞRA, SAMİ KOHEN, ARİF KESKİNER, CAHİT TANYOL, CAM KARACA, PROF. DR. DEVRİM ERBİL VE İLHAMİ SOYSAL gibi isimlerin yazdıklarında gezindikten sonra bende şunları yazdım samımı olarak;

-    “ÖZELLİKLE GENÇ VE AYDINLIK BİR DENETİM VE YÖNETİM KADROSUYLA BİLİM ARAŞTIRMA VAKFI NE KADAR İFTİHAR ETSE AZDIR. BUNDAN SONRA SANATÇILAR VE SANATSEVERLER DERNEĞİ OLARAK HER ZAMAN YANINIZDAYIZ. ATATÜRKÇÜLÜK YAŞAYACAK DEVAM EDECEK SİZİN ŞAHSINIZDA..

GELECEĞİ EMİN ELLERE EMANET ETMİŞİZ. BENİM İÇİM RAHAT SEVGİ VE SELAMLARIMLA”der ve tam resimlerimiz çekilirken salonun en dip köşesinden açılan bir kapıdan bir zatin diğer konukları selamlayarak benim yanıma yaklaştığını gördüm. Ve de elimi sıkarak HOŞGELDİNİZ LERZAN HANIM dedi. Hazır-ol vaziyetteki bu iki gençte bu el sıkışmayı derhal fotoğrafladılar.

Yüzü ilk anda bana yabancı gelmeyen ve sadece müritlerinin Adnan bey diyerek tanıttıkları kişinin vakıf başkanı ADNAN OKTAR olduğunu benim gibi diğer konuklarda kısa bir süre sonra anlayacak ve ne şekilde FAKA BASTIĞIMIZIN uzun yıllar tartışmasını yapacaktık.. Tören esnasında ortalıkta gözükmeyip, kokteyl esnasında ve hatta, anı defterine tüm davetliler görüşlerini yazdıktan sonra ortaya çıkıp, hepimizle ayrı ayrı resim çektirdikten sonra ansızın ortadan kaybolması O’NUN NE MENEM BİR MEHDİ OLDUĞUNUN bir belgesiydi...

Bu konudan asıl ayrılmamı ise avukatım Mehmet Bey sağladı… Olaylı plaket töreninden bir süre sonra beni telefonla arayarak; Lerzan hanım siz kime cumhuriyeti emanet etmişsiniz diyerek, vakıf tarafından üç bin adet kuşe kağıda basılıp ilgili kişilere yollanan, gazete bayilerinde satılan ŞUBAT 1991 tarihli RÖNESANS adlı dergide boy, boy resimlerimiz ve gençler için yazdığım yazımında ADNAN OKTAR’la el sıkışırken tespit edilen resmin altında yer aldığını söylediğinde bu MEHDININ bundan sonra daha neler yapacağının açık işareti idi..

Rahmetli tarihçimiz Cemal Kutay’da benden daha saf ve temiz hislerle o gün için anı defterine bakın ne yazmış?

-- Omuzlarınız üzerinde ki dava büyük, karşınıza birçok engel çıkaracaklardır.. seneler önce bir Atatürkçünün nasıl olması gerektiğini anlatan “BEKLENEN ADAM” isimli bir kitap yazmıştım. Bu gün burada anladım ki bu kitapta sizi anlatmışım !!!

Herhalde  Adnan Oktar’da rahmetli tarihçimizin bu samımı hislerini boşa çıkartmamak için o tarihten sonra MEHDİLİĞE soyundu… Yada; MEHDİLİK kisvesi altında isterse genç müritlerini ve isterse dul ve yetimleri ve hatta ülkenin yazanı çizerini kendine nasıl bent edeceğinin hesapları içinde aklını ve başını döndüre biliyor. 

  Önümüzde ki haftalık köşemde bu zat mehdimiz için basında çıkan açıklamalardan ve benim yazacaklarımdan siz değerli okuyucularımızın da başının döneceğine inanıyorum…

Lerzan ÖKE