BARIŞ ÇİPİ

Yıllar önce üniversitede ( İst.Üniv. Biyoloji Bölümü ) de okurken, çok değer verdiğim profesörlerimizden biri olan Metin Bara derslerini mükemmel anlatırdı ve ben müthiş zevk alırdım onu dinlerken. Tiyatral yeteneği ve zekası yüksek olan eğitmenimiz her sınavında bir adet zeka ürünü olarak cevap vereceğimiz bir soru sorardı mutlaka. Ben de o soruya endekslerdim kendimi hep, 12 eylül öncesi gerçekleştirdiği bir sınavında öğrencilere “ –Sizce insanların hücelerinde eksik kalan işlevsel bir yapı eklenmesi gerekse ne eklerdiniz.” Diye sormuş. Bir öğrenci “BARIŞ ÇİPİ” diye cevap vermiş ve profesörümüz en çok puanı ona vermiş. Bu anısını o dönem bizimle  paylaşmıştı, ben de konusu belirlenen bu sayıda sizinle paylaşmak istedim sevgili okurlar.
           
Tabiatta ve yaşamda herşey o kadar mükemmel yapılanmış ki bizler yok etmek için elimizden geleni yapıyoruz bunun adına da kılıflar uydurup duruyoruz. Neyi paylaşamıyoruz, savaşmadan barış olmaz mı, her güzel şeyi yaşamak ille de savaşla mı olur? Bence beyinsiz insanlar savaşır, kolayına kaçar çünkü. Günümüzde hiç kan akmadan öyle güzel sessiz savaşlar olmakta ki hiçbirimiz farkında değiliz. Gıda terörü, moda terörü, iletişim terörü gibi.

Televizyon dizilerine bakın; hepsi asla kırılamayan çekirdek aile yapımıza bir saldırı şeklinde hazırlanmış, buna severek dövme denir başka bir şey denmez. “Behlül” denen adam amcasının karısı ile kırıştırıyor, bütün kızlar ona aşık ve toplum olarak bu aşka yelken açıyoruz. Ne alaka demeyin işte size “iletişim terörü”, ülkenin en saygın kişileri ekranda grip aşısına destek veriyor işte size “sağlık terörü”, Amerika ekonomiyi batırıp ülkeleri birbirine düşürüyor işte “savaş terörü”, birgün yeni bir güne başlasak ve dünyada hiç yoksul kalmadı deseler “OLMAZZ!...”, aslında pek ala olur onun adı da “ekonomi terörü” olur ki. Büyük güçler aç kalır, işte o zaman ne olur bilir misiniz? BARIŞ olur ve bu kelime aydınlatır tüm olumsuz düşünceleri. Düşünsenize hiç silah patlamayan, hiç ağlamayan çocukların olduğu bir dünya, “GÜLLÜK GÜLİSTANLIK” misali.
                       
Belki o zaman silah ticareti yapan para babalarının keyfi kaçar ama dünya öyle aydınlık olur ki onlar kısa sürede keyiflenir hiç kaygı duymasınlar. Hem size bir sır vereyim mi biz dünyamızı kötü kullandıkça ve kıymet bilmedikçe doğa zaten öcünü almakta, yaşın yanında kuru da yanmakta. Sözün özü sevgili dostlar dünyada hala geçerli olan ve asla geçerliliği bitmeyecek olan o erdemli kelimeye önce birey olarak sonra da ülke, devlet, dünya olarak sahip çıkmalıyız. Hala birazcık beynimiz kaldıysa “BARIŞ” denen erdeme sıkı sarılmalıyız, önce çocuklarımıza bunu öğretmeliyiz ki onlar da gelecek nesillere taşısınlar bu erdemi. Barışla madem tanıştınız bugün, peki o zaman iyi bakın ona ve bir zeytin dalı zerafeti ile hediye edin geleceğe bu buketi.

F.Behiye KAYA