BİR SEVDASIN SEN SİLİVRİ...!

İstanbul’un en güzel yerlerinden birindeyim. Sarıyer’de. Eşsiz boğaz manzarası ve her tarafı tarih kokan bir  yer burası. Ama senin yerini tutması mümkün mü hiç. Her akşam okul çıkışında İstinye sahilinde alıyorum soluğu. Boğazı izliyorum. Sırayla geçen yük gemilerini. Müthiş bir estetikle boğaz kenarında sıralanan köşkleri, yalıları. Gözlerim onlara baksa da  kalbim hep sende, gözümde sen tütüyorsun.Sana olan bu aşkımın nedenini  sorguluyorum  kendi kendime.

Seni Çerkezköy’de asteğmenken, nöbetimin olmadığı bir cumartesi günü tanımıştım.O günden sonra da fırsatını bulduğum her hafta sonu ziyaretini eksik etmemiştim.Askerlik görevim bitirip Eskişehir’e geri dönerken de sana veda etmeyi  unutmamıştım.Kim bilir belki de hiç göremem seni demiştim içimden.Nereden bilecektim ki o zaman Lions Engelliler Okul Müdürü Lemi Bey’in teşvikiyle iki yıl sonra sana gelecek ve senin bağrında dolu dolu altı yılımı geçirecektim.İlk geldiğimde daha önce bir vesile ile tanıştığım Senin yerlilerinden Aydın Usta ve onun yakını Yaşar Hoca nam-ı diğer Berber Yaşar karşılamışlardı beni.Gelmeden tutmuşlardı Kale mahallenden evimi.Çiçek Hilmi Amcanın eviydi.Çatı katı çok şirin bir evdi.Uzun zaman tek başıma kalacağımı düşündüğüm o şirin evin bir gece ansızın bastıran yağmurla çatısının akması adeta kaderimi değiştirmişti.Çünkü hayatımı birleştireceğim insanı, belediye konutlarında tuttuğum evin üst katında bulacaktım.Yuvamı da senin bağrında kurmuştum artık.Biricik oğlum  da senin kucağında doğmuştu.Nüfus kağıdının ön yüzünde de  hep senin ismin yazacaktı.

Okulum Lions’ta çok mutluydum Bahadır kardeşimle birlikte özel çocuklarımızla  ilgili çok kıymetli projelere imza attık.Onların hayatın içinde olmaları için gecemizi gündüzümüze kattık.Lions’ta hiç unutamadığım ve her yerde anlattığım Nurullah Baldöktü İlköğretim Okulu öğrencileriyle özel çocuklarımızın sergilediği “Şu Çılgın Türkler” isimli  tiyatro gösterisine verdiğimiz altı aylık emek ve bunun karşılığında çıkan çok güzel sonuçlar .Ne güzel olmuştu özel çocuklarımızla İlköğretim öğrencilerimizin kaynaşması.İlk başlarda özel çocuklarımızdan korkup okul bahçesine giremeyen öğrencilerin, daha sonra onları kardeş gibi sinelerine basmaları.Rehberlik ve Araştırma Merkezinde de çok verimli bir üç yıl geçirdik Silivri.Seyfettin Bey’le beraber özel eğitime gereksinimi olup ta eğitim alamayan onlarca çocuğumuzun evden çıkarılması ve özellikle de otistik çocuklarımızın eğitim alması için açılmasına vesile olduğumuz sınıflar ve Kütahya’da beraber çalıştığım otizm alanında uzman  arkadaşım,kardeşim İsmail Tuna’nın ve eşinin beni kırmayarak Sana gelmeleri  en unutamadığım,mutlu olduğum anlardı.Özel çocuklarımızın spor yoluyla da hayata bağlanmaları gerekiyordu.Bunu da yapsa yapsa sporla ilgili en etkin kişi Yetkin Bey’le yapabilirdik.Yaptık da.Özelikle okula gidemeyen özel çocuklarımızın sporla  rehabilitasyonunu ülke çapında katıldığımız spor müsabakaları ile sağladık.Hatta çeşitli projeler ve eğitim seminerleri düzenleyerek Silivri Özel Sporcular kulübünün bir spor kulübünden daha fazlası olduğunu gösterdik.Senin özel çocuklarla ilgili uluslar arası bir etkinliğe ev sahibi olman için çok çalıştık Silivri.Federasyonun Beylerbeyi tesislerinde en büyük rakibimiz Antalya’ya karşı Seni öve öve bitirememiştim.Nasıl övmeyeyim ki sen benim için bırak Antalya’dan dünyanın tüm şehirlerinden daha kıymetlisin.Kazanmıştık.Üç yıldır hedeflediğimiz amaca ulaşmış ve ondört ülkeyi Kaymakamlığınla,Belediyenle ve gönüllü insanlarınla harika bir şekilde ağırlamıştın.Bu yaz Atina’daydım.Sana gelen tüm ülkeler seni sordu..Keşke bir daha Silivri’ye gelsek dediler..Bu organizasyonla özel çocuklarımız için yapılan hizmetler daha da arttı.Çünkü önemli bir” farkındalık” yarattı.

İlçe Milli Eğitim Müdürlüğündeki görevim daha geneldi.Sadece özel çocuklar değildi sana  hizmet edeceğim alan.Eğitimle ilgili yatırım-tesislerden,araştırma-geliştirme gibi farklı bölümlerinden sorumluydum.Görev yaptığım kısa zaman içerisinde İlçe Milli Eğitim Müdürümüz İkram Bey’le planladığımız okullarımızla ilgili yatırımlarda Metin Başkan ve Halit Girgin Beyefendinin katkılarıyla önemli gelişmeler sağladık.Sadece içimde Çanta’da açmayı planladığımız İş Okulu kaldı.Umarım onu da Rotary Kulübü Başkanı Hüseyin Bey’in girişimleriyle en kısa zamanda Sana kazandırırlar.AB Projelerinin sayısının arttırılması böylelikle değişik ülkelerden öğretmenlerin,öğrencilerin Seni görmesi için çabaladık.Tabii yine dayanamadım alanımla ilgili yani özel çocuklarımızla ilgili “Çalışmama Engel Yok”projesine öncülük ettik.Bülent Hocam,Nilgün Hocam ve İsmail Hocam’la birlikte harika bir proje ortaya çıktı ve İstanbul Kalkınma Ajansının hibesine Sen layık görüldün.Bu da Sana  bir veda çiçeği gibiydi.

Evet Silivri. Seninle yaşadığımız güzel anıları paylaşmak  bu sayfalara sığdırılacak gibi değil aslında. Sadece ben de iz yapanlar bunlar. Sana olan özlemimi bir nebze olsun unutturan tek şey özel çocuklarımız. Çünkü onlar Sen de nasılsa Sarıyer’de de aynılar Silivri.Hatta.Down sendromlu çocuklarımızın yüzleri de aynı.Diğerlerinin yüzleri farklı ama ruhları aynı.Hepsi birer melek.Ama burada henüz bulamadığım Sen de olupta burada olmayan o kadar çok kişi var ki.Varlıklarıyla bana güç veren Yusuf Hocam,Barboros Hocam,Abdurrahman Hocam,Hakan Hocam,Bünyamin Hocam,Suna Hocam,Muzaffer Hocam,Sevgi Hocam burada yok.Yaptığımız her faaliyeti anında kamuoyunla paylaşan Cihangir Davutoğlu,Refik Bek,İlhan-Sevginar Uygun,Renginar Hanım,Ayseni Toker,Engin Akın burada yok.Yaşamını Sana hizmete adayan bir İnci Aydar  yok.Her organizasyonumuzda bize destek olan Hayat Hastanesi ekibi burada yok.Ama umutlarım var.Belki aynı kişileri değil ama onlar gibi yürekleri sımsıcak insanları burada da bulacağıma inanıyorum.Bulmaya da başladım bile.Özel çocuklarımız için çok önemli iki proje başlattık Sarıyer’de.Aslına bakarsan Sende yaptıklarımızı burada tekrarlayacağız.Çünkü Sen birçok alanda inan çok daha ileridesin.Şunu da bilmeni istiyorum kimleri bulursam bulayım Senin yerin hep başka olacak bende.Seni seviyorum.

Çünkü bir sevdasın sen Silivri…!


Can Dağaşan