BU BAHAR HAYATIMIZIN EN GÜZEL BAHARI OLSUN...

Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar...  demiş Nazım, yıllar önce Ankara’da cezaevindeyken...

Pazar günleri bu şiir çokça gelir aklıma... hele dışarda şahane bir güneş de varsa... Bugün de günlerden Pazar ve sabahın şafak vakti, ben hala tam uyanamamışken cep telefonuma bir mesaj geldi... Türkiye’den sevgili arkadaşım Esin’di mesajın sahibi... Mesajı aynen aktarıyorum buraya: ‘’Bugün baharın başlangıcı, dilerim hayatımızın en güzel baharı olur.’’ İçime bir sevinç doldu, fırladım yataktan, hemen telefona sarıldım... ‘’ Ne kadar güzel bir mesaj bu’’ dedim, ‘’bahara böyle başladık, gerisi kesinlikle şahane gelecek.’’

Bugün 21 mart, Nevruz ya da Newroz... baharın başlangıcı... aynı zamanda eşitliğin, kardeşliğin, barışın da bayramı... Pir Sultan’dan dizeler geliveriyor hemen aklıma...

Cümle eşya bugün destur aldılar,
Aşk ile didara karşı yandılar,
Erenler ceminde bade sundular,
Himmeti erince Nevruz Sultan’ın.

Sultan Nevruz günü canlar uyanır,
Hal ehli olanlar nura boyanır.
Muhip olan bugün ceme dolanır,
Himmeti erince Nevruz Sultan’ın.

Aşık olan canlar bugün gelirler,
Sultan Nevruz günü birlik olurlar.
Hallak-ı cihandan ziya alırlar,
Himmeti erince Nevruz Sultan’ın.

Pir Sultan’ın eydür: Erenler cemde,
Akar çeşnim yaşı her dem bu demde.
Muhabbet ateşi yanar sinemde,
Himmeti erince Nevruz Sultan’ın.

Hayatımızda bir bahara daha giriyoruz… Burada hava biraz kapalı ama ılık… keyifle kahvaltımı yapıyorum ve Viski ile çıkıyoruz dışarıya…

Artık bir karar aldım, Pazar günleri hiç bir yere gitmeyeceğim, hiç bir şey yapmayacağım… ne sinema, ne tiyatro, ne temizlik, ne yemek, ne de sorunlar, üzüntüler, kırgınlıklar… kırlara, dağlara gideceğim sadece… toprak, güneş ve ben bahtiyar olacağım…

Havanın kokusu değişmis… bahar kokuyor toprak… insana yaşadığını hisettiriyor bu dayanılmaz koku… İçime çekiyorum baharın kokusunu, bütün hücrelerim doluyor bu kokuyla…

Kokular benim hayatımda önemli… kimsenin hoşlanmadığı acayip kokulara bayılırım ben… mesela rutubet kokusu bunlardan biridir… Bir arkadaşımın oturduğu apartman girişi böyle kokardı, bir süre beklerdim orada bu kokuyla, hemen çalmazdım kapıyı… Ya da ıslak beton kokusu… benzin kokusu… hele hele eski kitaplarla, kağıtlarla dolu bir odanın, insanı deli eden o kokusu yok mu! Çalıştığım yerde böyle bir küçük depo var, ikide bir girerim otururum orada bir başıma… kurşun kalem kokusu mesela, bayılırım… yağmurdan sonra toprak kokusuyla sarhoş olurum adeta… denizdeki yosun kokusu… tertemiz çarşafların serinletici kokusu… anneannemin bahçesindeki hanımeli kokusu… yeni kesilmiş salatalık kokusu… limon kolonyası kokusu çocukluğumu anımsatır bana, bayılırım bu yüzden… taze çekilmiş kahvenin kokusu tadından daha güzeldir… taze ekmek kokusu… yeni doğmuş bebek kokusu… 

Kokular, yaşadıklarımızın görünmeyen esas kahramanları sanki... Eski ve tanıdık bir koku insana neler neler anımsatır… beraberinde bir ses getirir, bir görüntü, bir özlem… olur olmaz, hiç alakasız zamanlarda misafir olur insana ve zaman tünelinden geçirir adeta… eski mutluluklar, hüzünler çıkıverir su yüzüne… Viyana’da bir is kokusu duymuştum bir tarihte ve bu koku bana çocukluğumu anımsatmıştı, derin derin solumuştum… sonraları çok aradım aynı kokuyu aynı yerde ama rastlayamadım bir daha… Ama bugün baharın kokusu bana yetiyor, çok iyi geliyor... aklımı meşgul eden dertlerden kurtuluyorum birden, içime acayip bir sevinç doluyor... Bahar gelince ben hep böyle oluyorum...

Belma BALCI