BUGÜN'Ü “BUGÜN“ YAŞAMAK...

Bir yılı daha bıraktık geride. Öncelikle tüm okurlarımızın yeni yılını kutluyor. 2011 yılının Silivri’mize ve tüm insanlığa hayırlar getirmesini temenni ediyorum.

Yeni yıl…

Kapağı henüz açılmış bir defterin sayfasına benzer yeni yılın ilk günü. Tertemiz ve apaydın...

Beklenti dolu olmak belki de sevindirir insanı ve umut verir. “Acaba 2011 de neler olacak? Bana neler getirecek?” derken bir bakmışsın Ocak ayının ilk günleri bitmeye başlamış bile. İçine düştüğümüz yoğun hengâmeli dönem bizi durmadan sürükler durur yıl sonuna doğru. Düşünmeyiz içinde bulunduğumuz anı ve hep ilerisini hesaplar ve hayallerimizi sürekli şekillendirir dururuz. Tabi sonunda hayal kırıklığı ve hüsran yaşama ihtimallerini aklımıza hiç getirmeden hayallerimiz bir hamur nidasıyla yoğrulur dururuz zihnimizde…

“Hayat bize ne getirir” beklentisiyle hayal kurmaktan içinde bulunduğumuz zamanın nasıl geçtiğini anlamayız bile birçoğumuz… Sürekli artan istekler ve her zamankinden daha iyi yerde olma düşüncesi ve çabası yorar durur bizi sürekli çalışan yorgun köstekli bir saat gibi…

Zihin yorgunluğu sonunda bitkin düşer ve hayatın sadece yemek yemek, çalışmak ve uyumaktan ibaret bir yaşam olduğunu zannederiz. Bu durum anımıza, günümüze, ayımıza ve yılımıza yansır…

Bu sene nasıl geçti diye sorulduğunda ise, düşünüp bir cevap veremeyiz çoğumuz çok önemli bir olay gerçekleşmesi dışında. Çünkü sürekli düşünmek ve evhamlarla bitirdiğimiz bir yıl bize ileriye dönük pek bir şey de kazandırmaz. Aksine gerçekleşeceğini beklediğimiz şeylerin olmaması üzüntü verir ve umutlarımızı kırar. Bilançoya bakıldığında koskoca bir “Hayal Kırıklığı” ile tamamlarız geçtiğimiz “Üç yüz altmış beşi”…

Sene sonunun hüznü ile bir yaş daha yaşlanmış olmanın üzüntüsü birikir kalır dimağlarda. “Ben bir yaş daha YAŞLANDIM ve sona bir yaş daha YAKLAŞTIM” düşüncesinin doğru tespiti bizi daha mantıklı bir düşünceye sevk eder. Bakıldığında da öyle değil midir? Geçen her sene ağaçtan düşen bir yaprak gibi hazin bir sonu sürur eder.

Kahkahalarla girilen yeni bir yılın şaşkınlığı içinde “Sürü Psikolojisi” hadisesini ayyuka çıkarmak aslında insanın kendini kandırmasından başka bir şey değildir. 10’dan geri saymalar ile beklentilerimize bir adım daha yaklaştığımızın varsayımı heyecanımızı dorukta tutmayı başarır sebepsizce…  00:00’dan sonra değiştiriyor muyuz kendimizi, daha çok mu çalışacağız, ya da geçen yılın aksine daha verimli olmak için mi savaş vereceğiz, daha çok şeye mi sahip olacağız???

Geçmiş senelere baktığımızda “Herşey ne kadar güzeldi” diyoruz değil mi? Çünkü içinde bulunduğumuz anı yaşayabiliyorduk o zaman. Bir dost, bir arkadaş edinebiliyorduk “Sanal Alem” den uzak… Oturup koyu sohbet edip, içtiğimiz çaydan bir tat alabiliyorduk. Her zaman aynı saatte yerinde, ve aynı planı gerçekleştirme gayesiyle yola çıkabiliyorduk “Ne yapalım bugün?” diye sormadan… Hatta içinden gelen şeyleri onun da istemesinden “Kalp Bağı” nın gücünü hissedebiliyorduk yüreğimizde hiç kopmadan…

İlerleyen zaman hiçbir şey anlamadan itti bizi bu noktaya. Önce içinde bulunduğumuz anın kıymetini bilemedik, hoyratça harcadık zamanımızı gelecek kaygısıyla yorgun beynimizde. Değerlerimizi yitirdik birer birer… Unuttuk “Bakkal Necat Abi” yi, eski “Gül Market” i … Sonra internet girdi evlerimize insan ilişkilerimiz azaldı. Daha az konuşur ve daha az hasbi hal eder olduk. Takıldık bir sanal dünyaya koptuk birbirimizden. Hastası, bağımlısı olduk internetin, çayın tadını unuttuk sohbet makamında. İçten içe kızdık, küstük birbirimize. Çabuk kırılgan olduk uzaktan uzağa. İnternetten takip etmeye başladık “Kim, ne yapıyor?“ diye. Doğum günlerini bile buradan kutlar olduk. Evlenen nişanlanan arkadaşlarımızı buradan öğrendik. Diyaloglarımızı kopardık ötesini tahmin bile etmeden. Birbirimizi zoraki arar olduk. Eskiye dair çoğu şeyi tükettik, kazıdık zihnimizden sürekli gelecek kaygısı yüzünden…

Tat alamadık bugünden ve sürekli gelecek günü bekledik bugünü düşünmeden. Geçti gitti yıllar “Hayallerin Gerçekleşmesi” ümidiyle hep…

Ama yeni bir yılın daha başındayız. Bu yıl geçen yıldan biraz daha farklı olsun bizim için. Daha güzel şeyler yaşayalım, daha iyi dostluklar, arkadaşlıklar kuralım, ailemizle sevdiklerimizle daha çok şey paylaşıp onlarla daha çok zaman geçirelim. Sürekli ileriye dönük gereksiz hayaller kurmak yerine “Bugün” ümüzü en iyi en verimli şekilde değerlendirelim…

Gelen yeni yılın tüm insanlara sağlık ve esenlik katması dileğiyle…

Emre Çimenyemez