ÇİRKEFE BULAŞMAK

“Çirkefe bulaşırsan üstün kirlenir” demiş zamanında birisi. Çirkefliği ve basitliği kendine huy edinmiş birini muhatap alıp cevap niteliğinde bir şey yazmak niyetinde değildim. Ama edep, haya, arlanma kavramlarından uzaklaşacak kadar pervasızlaşan birinin attığı öyle bir iftira oldu ki, kendimi aklamaktan çok daha önemli bir nedenden ötürü yazmak zorunda kaldım yine.

“Evli kadınlarla beraber olan” gibi bir ifade kullanmış şahsım için bir terbiyesiz. O kadar yazıp çizdin, yalanın, iftiranın bini bir para, hepsine eyvallah. Ama ettiğin lafın nerelere gideceğini düşünemeyecek kadar mı uzaklaşır insan ahlak kavramından? Böyle bir iftirayı atacak kadar alçalan birinin hiç düşünemeyeceği birçok şeyi düşünmek zorunda kaldığım için yazıyorum şimdi.

Küçük ve dedikodunun bol olduğu bir yerde yaşıyoruz, malum. Etrafımızda evli barklı bir yığın arkadaşımız, eşimiz dostumuz var. O satırları okuyan herhangi biri, yarın beni çarşı meydanında evli bir arkadaşla ayaküstü konuşurken görse, “acaba?” diye düşünmez mi? Ya da yine dedikoduya meraklı birileri çıkıp da, kimlerle samimi olup olmadığımı hatırlamaya çalışarak, olur olmaz senaryolar üretmeye kalkmaz mı insanlar hakkında? Ezilmişliğin verdiği duygu bu kadar mı aptallaştırdı, bu kadar mı kör etti beynini de, “Ben bu iftirayla birçok Silivrili kadını töhmet altında bırakırım” diye düşünmezsin? Bu yaptığın şeyin adı artık namussuzluk değilse nedir? E ama kendi özel hayatıyla, aile yaşamıyla gazetelere manşet olmaktan ötürü yüzünün astarı yırtılmış biri için, başkalarının aile yaşamına dil uzatmak son derece kolay ve doğaldır.

Hayır, ben kendisinin ne geçmişteki ne de şimdiki özel hayatına dair bir şeyler yazacağım. Üstelik kendisinin iftira attığı gibi iftira malzemesine de ihtiyaç duymamama rağmen, bunun son derece ahlaksızca bir tutum olduğunu bilecek kadar vicdan sahibiyim.

Peki neye istinaden böyle bir iftira atılmıştır, onu da yazalım. Kendileri sürekli gizli kapaklı işler çevirenler sanıyor ki ben de böyle bir gizlilik ve saklılık içindeyim, duyulmasını bilinmesini istemediğim şeyler yapıyorum. Ne hazin bir düşünce… Aşağıda yazacağım bir konudan ötürü, bu iftira malzemesinin ne olduğuna da değinmem gerek. Bundan dört sene kadar önce, İstanbul’da oturan boşanmış bir kadınla tanışmış, kendisini gerçekten çok sevmiş ve aşık olmuştum. Bizim tanıştığımız tarih, boşanmanın 1,5 yıl kadar sonrasına denk gelir. Üstelik bunu da etrafımdaki herkes bilirdi; ne kadar çok sevdiğimi, nasıl aşık olduğumu… Öyle gizli kapaklı da yaşamadık zaten. Buraya, Silivri’ye defalarca geldi, birlikte el ele de yürüdük sahilde, hatta şu anda konuşmadığımız arkadaşlar da dahil bütün arkadaşlarımla tanıştırdım. Yani ne evli bir kadınla beraber oldum, ne yasak bir ilişki yaşadım ne de evliyken eşimi aldattım.

Şimdi yukarıda bahsettiğim şeyi yazayım: Avukat olan çok yakın bir arkadaşım “Hemen dava açalım. Hem tekzip yayınlatırız, hem tazminat alırız” dedi, yazılıp çizilenleri okuyunca. İstemedim. Çünkü ettiği lafın kaç kişiyi nasıl töhmet altında bırakabileceğini düşünemeyecek kadar şuursuzlaşmış bir terbiyesiz için, bir kadının ismini mahkeme tutanaklarında geçirmeyi uygun bulmadım. Çünkü bu kadının da anası babası, kardeşleri, çocuğu var. Kendi aile hayatı dağıldığı için başkalarının bir aile hayatı olduğunu düşünemeyecek kadar edep ve terbiyeden uzaklaşmış birileri olabilir; ben onlardan değilim.

Atacak başka yalan mı yok elinde? Varsın altı ay önce yazdıklarınla çelişen şeyler olsun; ben O’nu kovdum de, iş yapmadı de, ne bileyim işte, ne dersen de. Yalan ve iftira üretmek konusunda yetenekli olan sensin, nasıl olsa bulursun bir şeyler, benim aklıma bu kadarı geliyor. Ama üçüncü, dördüncü, beşinci şahısları karıştıracak, hem de aslı astarı olmayan iftiralarla insanları töhmet altında bırakacak kadar ahlaksızlaşma. Sadece şahsımla olsun sorunun.

Eğer içinde bir parça ahlak varsa, bir parça kişilik ve karakter kırıntısı taşıyorsan, sırf bu iftiradan ötürü özür dilersin. Yok, “ben vicdanımı da insanlığımı da çoktan terk ettim, her türlü namussuzluğu yapabilecek kadar gözümü hırs bürüdü” diyeceksen, yazıp çizmeye devam et. O çok popüler televizyon dizisindeki balıkçının söylediği gibi: “Sütüne kalmış”…