DUA...

Hikayemizde en son Adıyaman’da Asuman hanımlarda Yasin suresini okurken kalmıştık, araya türlü yaşamsal olaylar girdi devam edemedim yazılarıma… Bugün yine kaldığım yerden devam edeceğim ama bir farklılıkla… Bugün altta okuyacağınız benim duam doğumgünüm için kendime armağanım olsun… Şimdi biz yine geçen seneye dönelim ve hikayemizi kaldığımız yerden okumaya devam edelim…


Reyhan’ı bilmem ama ben böyle dua rituallerine hiç alışık değilim, hatta böyle bir şeyi ilk defa yaşıyorum desem yalan olmaz… Bu yüzden midir nedir bilmem, önce biraz sıkılıyorum ama bu efsunlu enerji beni de içine alıyor bir süre sonra… Asuman Hanım’ın  yumuşak sesi havaya yayılıyor, atmosferi dolduruyor adeta, oradan tüm evrene yayılıyor…dudaklarının arasından çıkan sözcüklerin pozitif enerjisini hissediyorum…

Dua’nın sırrı nerede gizli? yalvarma, yakarma, çaresizliğe çare, tevekkül, azab, tefekkür… hayatın sırrı, ruhumun sırrı, duaların sırrı… birini çözersem diğerine de ulaşabilir miyim?  Adıyaman’ın masmavi göğüne bakarken pencereden, Yasin suresinin efsunu sarmışken bütün odayı, dua’nın gücü hissettirirken kendini ruhumda, ben de kendi duamı ediyorum içimden…


Tanrım; hayatın hızından koru beni, farkındalığımı artır... Günlük kaosun, kargaşanın tam ortasındayken bile ucu bucağı bilinmeyen, sonsuz, kimsesiz sarı bir çölün dinginliğini ver bana…Küçücük bir böceğe, incecik bir ota hayran et beni… baktığımı görebilmeme izin ver, yaşadığımı hissettir bana… Bir tek nefesin kıymetine varmamı sağla, avucumda yazanı kabullenmemi kolaylaştır…Hırslarımdan uzaklaştır, hazların kölesi etme beni, dağların en tepelerinde açan binbir renk çiçeğe bakabileyim saatlerce, günlerce, bütün işim sadece bu olsun… Ruhumda uçuşan rengarenk kelebeklerin kanatlarına takılı özgürlüğün renkleri solmasın, beni kimseye muhtaç etme…

Maskeli yüzleri yanıma yaklaştırma tanrım; en içten, en riyasız, samimi, dürüst ve vefalı dost yüreklerle karşılaştır beni… Kıskaçlığı ve nefreti yüreğime sokma, orada sadece aşka yer olsun…  Tanrım; çocuklarımı vicdanlı insanlarla karşılaştır… İçtikleri bir yudum suyun, yedikleri bir lokma ekmeğin sırrına ersinler;  nankör, alaycı ve aldatıcı olmasınlar…Onları taşıyamayacakları yüklerle sınama, sabırla eğitme, yalnız ve kimsesiz bırakma…“

Dualar bitiyor, gerçek hayata dönüyoruz yine… Asuman hanım yavaşça kapatıyor Kuran’ı, çok değerli bir hazine varmışcasına elinde, ince ve nazik bir billur camdan yapılmışcasına dikkatlice ve özenle koyuyor tekrar yerine…