EKONOMİDE FARK YARATMAK!

 Sadece bize yapmamız gerekenler ve de yapmamamız gerekenler empoze edildi. İşte bu sebepledir ki yıllarca ne pahasına olursa olsun başkalarının ürettiklerine talep edilen astronomik ücretleri ödedik. “-Amerika’yı yeniden keşfetmeye gerek yok.” Lafını hep sevmişimdir zaman kaybetmemek adına. Fakat biz öyle sevdik ki, hiçbirşeyi keşfetme gereği duymadık, zaten istenen de buydu dışa bağımlı olmamız. Biz de paşalar gibi bu oyuna geldik.

Şimdi gelinen duruma bakıyorum,tarım da yok edilerek gıda üzerinden de bağımlı hale getirilmek isteniyor. Zaten düşünme ve fark yaratma öğretilmemiş Türk insanı gelişmiş uluslar için muazzzam bir pazar. Hem de kalifiye olmamış bir iş gücüne “-En az üç çocuk yapın!” diyen bir başbakanı da varken. Hiç kusura bakmasınlar silahlanmadan nasıl savaşa girilmez, paran olmadan alışverişe çıkılmaz ise; bakacak gücü yokken çocuk yapmak da o denli tehlikelidir. Haberlerde izliyoruz: Çocuklar savaştırılıyor, kaçırılıyor, organ mafyasının eline düşüyor. Bir dönem ülkemizde saygı duyduğum tek gazete olan “Dünya Gazetesi’nin Silivri Temsilciliğini” gururla yapıştım ve çok anlamlı tecrübelerim oldu. Şimdi şayet kabul görürse tecrübelerimi sizlerle paylaşacağım.

İşimi çokseverek yaptığımdan hep projelere yoğunlaştım ve bu muhteşem oluşumda artılara imza atarken bölgeme de farklı bir bakış açısı getirmeye gayret ettim. Profesyonelliği lüks otellerde anlaşılması zor seminerler vermek olarak algılıyoruz maalesef. Bu da bizim doğu toplumu olmamızı hala üzerimizden atamadığımızı gösteriyor. Bize eskiden köy enstitülerinde olduğu gibi yoktan var etmeyi, en ilkel toplumları projelerle yukarıya çekmeyi başarmalıyız. Bunun için güncel olan ve en başarılı örnek dünya kupasında “VUVUZELA”

tanıtımı, kim ne derse desin çok başarılı buldum. Peki bu kupa Türkiye’de yapılsaydı ne olurdu. En kral sofralarda, saraylarda, ağarlardık gelenleri. Bir de en komiği kadehlere su koyar “şerefe” derdik. Farkında mısınız her genç kızın çeyizine kadeh girdi yemek programları sayesinde. Peki düşünün kızımız gayet mutahassıp bir ailede gelin oluyor ve konuklarına evinde kadehte su, şalgam ve ayran ikram ediliyor. Soda kahvenin yanında yolu açtı korkarım sıra kahveye de gelecek.

Kardeşim kendin ol, ülkeni tanıt ama değiştirmeden. Biz utandık hep geleeklerimizden belki de utanmadık, fark yaratıp onları çağa uyduramadık. Bazen de çok gurur duyduk ama teknik uyumunu düşünmeden ısrarcı olduk. Bizim kızımız Hadise Eurovizyona giderken giysin diye bir modacımız ısrarlı benim kıyafetimi giymedi ama ben o kıyafetten X adet sattım diye söyleniyor daima. “-Be kardeşim senin yaptığın sırf taştan bilmemkaç kilo kıyafeti kızcağaz nasıl taşısın sahnede!” Adam manken giydirmekte takılı kalmış, ötesine geçemiyor.

Her zaman söylerim yine tekrar ediyorum. İş adamlarımız fuarlarda acaba bizim olan otantik ürünlerle kendi ürününü birleştirse bakın nasıl ilgi çekecek standında. Meşrubat ikram etmek yerine konuklara, hazır gitmişken ülkemizin lokumlarından veya kuruyemişlerinden ikram etseler bakalım nasıl olacak o standın başı. Senesini hatırlamıyorum, Taksim’de bir turizm Fuarına davetliydim ve katıldım. Daima gözlem yaparım böyle durumlarda, bir tezgah vardı son derece sade ve üç kişi vardı tanıtımında. Sadece broşür ve çok güzel kitapçık dağıtıyorlardı. Önceleri başında pek yoğunluk yoktu; fakat etraf kalabalıklaşınca büyük hasır şapkalı Meksika’lı amcalar gelip müziklerine başladılar ülkelerinin. Müzik ziyafeti herkesi başına topladı standın. Çok kibar ve kimseden tepki almadan isteyenleri dansa kaldırıp kısa bir endam ettiler. “KÜBA” bence o fuarda en anlamlı tanıtımı yapan ülke idi. Bizim hep eksiğimiz olan belgelemek ve fark yaratmayı en güzelinden yaptı. Kapladığı alan da bir metreden fazla değildi. Bu yüzden Afrika Cumhuriyeti’ni kutluyorum. Milletin dünyalar dolusu para akıttığı tanıtımlarda, en alasını gerçekleştirdi bir kalemde.

F.Behiye KAYA