ENGELLER AŞMAK İÇİNDİR! ENGELİNİZLE DOST OLMAYI DENEYİN!

Türkiye de böyle bir sorunla başa çıkmak tabi herkesin harcı değil. Biraz da ailemin şükretmeyi bilmesinden kaynaklanmış bu kabulleniş.

    Annem bana şiddetle karşı çıkıyor aileden örnekler verme yazılarında diyerek fakat ben yine de devam edeceğim bu tarzıma. Sebebine gelince hayatımda yaşadığım her örnekten feyiz alan ben bu hastalığım sayesinde düşünür ve yazar oldum. Diğer insanlar gibi bedenimi çalıştıramadığım için, beynimle aktif oldum ve en hızlı düşünen, en çabuk sorunun üstesinden gelen bir insan oluverdim. Ne harika değil mi? Gözlemci olmanın cazibesini yakaladım bu hastalığım sayesinde. Size de bir sır vereceğim şimdi. Lütfen hayatınıza bir fren basın ve gözlemci olmanın çok daha zevkli olduğunu keşfedin.   

Dünyada belki de tek vaka olan bu hastalığım belki annemin duaları belki de tabiatın bir hediyesi bana bahşedilen. Bu hastalığa rağmen bu yaşa gelen ender örneklerden biriyim.

Doktorların ben üniversite yıllarındayken ifadesi, teşhis doğru değil demesi, doğru olsa böyle bir durumda olamazdınız eklemeleri beni epey şaşırtmıştı. Doğrusu merak da etmiştim. Bir bilim insanı olarak da durumum konusunda bilgi sahibi olmak için bir mücadele vermek istemiştim. Sonuç olarak bölüm başkanı olan doktorun benim durumumu     bir mucize olarak tanımlaması beni araştırma konusunda durdurmuştu. Ben eğitimim esnasında da görmüştüm zaten bu tam anlamı ile bir “DOĞAL SELEKSİYON” olmalıydı.

    Mucize nasıl gerçekleşti. Öncelikle ailem durumumu doktorların desteği ile ama belki de tesadüfen kabullendi. Bilimsel tanımlaması “Truncuc arteriozus tip:4” benim adım kadar imzası var kişiliğimin oluşmasında. İyi ki de var. Bana hayata farklı bir pencereden bakmayı, bir filozof gibi düşünmeyi öğretti. Ben de bu yüzden bu satırları paylaşmak istedim sizlerle, gerek engelli olun gerekse engelli bir yakınınız olsun ona yaklaşın ve sizi uzaktan takip eden bir çift göz ile sürekli sohbet edin, öyle bir engin denize götürecekler ki sizi şaşıracaksınız. Hem bu denizde kulaç attıkça daha yaklaşacak, her yaklaşmada daha engin denizlere doğru seyahat edeceksiniz. Yazılarımla tanışan okurlarımdan güzel tepkiler alıyorum, bu bana yaklaştıklarının bir göstergesi oluyor dünyamda ve seviniyorum.

    Sizlere bir tavsiyem olacak. Belki okumaktan ve konuşmaktan daha erdemli ve nedense keşfedilmemiş bir güzel eylemdir “YAZMAK”. Yazmak cesaret ister, özgüven ister, emek ister, masanın başına oturmak ister, kısacası ciddiyet ister. Her konuşanı ciddiye almazsınız ama yazanı öyle mi? Yazan bir kere risk alır, geleceğe bir kanıt bırakır, bir ölçüde cesarettir bu. Maalesef bize pek alıştırılmadı ama yazmadığınız eylem yasal da sayılmaz ayrıca. Şikâyetin varsa dilekçe ver şu makama derler, çok doğru bir durum. Fakat bizde kimse 2.duruma girmez sebep? Yazmak kanıt bırakmaktır, yazmak G…………….ister.. Bazen kabalaşıyorum farkındayım ama özellikle yapıyorum. Bunu yapmadan cuk oturmuyor söylediklerim. Sanırım şimdi bu ciddi satırlara bir tebessüm attınız ve daha relaks bir son bizi beklemekte. Ben deli miyim? Hayır, sadece doğuştan engelli olup bu durumunla barışık olan ve bunu avantaja çevirmiş bir insan evladıyım. Bu yazımdan alınacak dersleri sıralarsak.  En sevdiğiniz cam bardak yere düştü ve kırıldı. Ne güzel onun üzerine. ATMAYIN! Evde oyun saati ilan edin çocuklarınızdan yardım alarak onu güzel bir süslemeyle vazo haline getirin.
  
 Hayatınızdaki tüm olumsuzlukları liste yapın onlardan mutluluk çıkarma oyunu oynayın, inanın çok eğleneceksiniz. Ben belki de birçok sorunlarıma rağmen dünyanın en keyifli insanıyım, ya da kendimi öyle hissediyorum.

F.Behiye KAYA