EY ANADOLU, HER TARAFIN AĞLAYAN 'ANA' DOLU..

Otuz seneden bu yana doğu ve Güneydoğu'da bitmek bilmeyen terör saldırılar. Bu günlerde toplum olarak çok hassas bir döngünün içerisinden geçerken Van’dan gelen Deprem haberi bir kez daha yürekelerimizi burktu. Yüreklerde şehitlerin acısı har olurken gelen deprem haberi beraberinde bazı tartışmalara yol açacak kendini entel zannedenlerin ırkçı söylemleri ile gündeme oturdu. Bir çok sosyal paylaşım sitelerinde şehitlerin kanını kaldıramadı toprak gibilerinden yazılar yazılmakta. Bölge insanı top yekün terör sempatizanıymış gibi lanse edilmek istenmekte.

Hayatı boyunca zorunlu olmadığı müddetçe Boğaz'dan karşıya geçmeyenler oturdukları yerden kulaktan duydukları ile kahvehane köşelerinde, klavye üzerinde ahkamlar kesiyor.. Türkiyede 12,5 milyon kürt seçmenin var olduğu söyleniyor. PKK’ya yakınlığı aşıkar olan (dağdakilerin siyasi argumanları) BDP’nin Türkiye genelinde aldığı oy iki milyon’u geçmiyor. Bunun yarısından çoğuda baskı ve tehditle alınan oylar.

Hiç dikkat ettinizmi şehit haberlerini izlerken teröre kürtçe lanet okuyan annelerin, babaların feryadlarına onların evlatlarıda yanında şehit olan çerkez, abaza, gürcü, laz veya başka bir etnik yapıya sahip ama bu vatan için şehit olanla beraber şehadete yürüyor. Çocuklarını okula gönderdiği için işkenceye mağdur kalan kürt vatandaşların ata topraklarından göç etmelerinin sebebi Terör değil mi? Bugün Tekirdağ’da ki şehit anası ile Ağrı’daki şehit anasının göz yaşlarının bir farki varmı?

Şehitlerimiz acısı daha yüreklerimizde iken Van'dan gelen deprem haberi bir kez daha yüreklerimizi burktu. Doğal afetlerin ne zaman nerede nasıl geleceğini hiçbirimiz bilmeyiz. Van'da meydana gelen depremde sadece Van nufusuna kayıtlı insanlarmı hayatlarını kaybetti. Ölenlerin kimlikleri dikkatinizi mutlaka çekmiştir öğretmenler, polis eşleri, asker eşleri, günahsız çocuklar.

Gün birlik günü, gün yardım etme günüdür. İnsanlık için bu yapılmadır. Dün evlarımız acısı vardı yüreklerimizde bugün yüz yıllardır aynı topraklarda yaşadığımız. Kız alıp kız verdiğimiz, akraba olduğumuz otuz sene öncesine kadar kardeşçe yaşadığımız insanların acılı günüdür. Mevlananın dediği bi; “yaradılanı severim yaradandan ötürü” bizi yaratanın aşkı ile birbirimiz sevmeliyiz.
Yeter ki biz bir birimizi sevelim etnik kimliklerle birbirimizi yargılamayalım. O zaman bizlerin arasına ekilmek istenen nifak tohumları ekilmesin. Ekilenlerde yeşerip büyümesin.

Bugün akan göz yaşlarının hiçbir farkı yok. Anadolu’nun her yanında ağlayan anaların gözyaşları bir.

Not: Van'da ki deprem için yardım yapmak isteyenlerin Türk Kızılayı aracılığı ile yapacakları yardımlar gerçek sahiplerine ulaşmış olacaktır. Terör örgütünün taşeron derneklerinin bu günlerde başlatıkları deprem kampanyalarına karşın en sağlam ve amacına ulaşacak olan yerin Kızılay olduğunu hepimiz bilmekteyiz...

Mustafa Tuzlu