GANDİ'CİLER İNDİRE GANDİCİLER...

Yetmez, Üye olmalısınız. Evet, CHP’ye üye olmalısınız. Hem de; hemen, üye olmalısınız. Orta Direkle varoşların yeniden biraya gelişini görebiliyorsanız destek vermelisiniz. İndiregandicilerden kurtulmak mı istiyorsunuz. Üye olun, üye olun ki; Silivri’nin de CHP içersinde, sıralamada yeri yukarılara tırmansın. Saygınlığı artsın.

Yazımı bir anekdotla sürdüreyim: Sayın İsmet İnönü ve eşi Mevhibe hanım Ankara’da bir futbol müsabakasını seyretmeye gidiyorlar. Paşa ve eşi stattan içeri girer girmez bir tezeruhat başlıyor: “Paşa, Paşa, Paşa” diyerek kendilerini alkışlıyorlar. Mevhibe hanım ağır işiten eşinin kulağına eğilerek usulca: “ Paşam, duyuyor musunuz? Sizi alkışlıyorlar” deyince! Paşa: “ Ah, mevhibe hanım alkışlıyorlar ama oy vermiyorlar” diye cevaplıyor.
Geçtiğimiz günlerde CHP içersinde bir devrim yaşandı. Pek bir turuncu olmasa da açık sarı bir devrim diyelim.

Bu hareketin ileriye gitmesi için destek görmesi gerek. Kemal Kılıçdaroğlu ile başlayan değişim sınırlı kalmamalı. Ne kadar çok üye olursa Partinin yeni devrimleri o kadar çabuk ve köklü olur ve bu devrimlerin de bekçisi olursunuz.

Alkışlamayın!

Destek verin, üye olun, olun ki; Gandi’nin sesi yüksek çıksın. Çıksın ki; indiregandicilerin sesi kısılsın.

Farkında mısınız? Sayın Kılıçdaroğlu İlk yurt içi gezisine nereden başladı?

Zonguldak…

Bu bir gelenek mi? 1972’den bu yana…

24 05 2010 Rahşan Ecevit Zonguldak’ta; hayatını kaybeden maden işçisi kardeşlerimizin yakınlarına taziye ziyareti.

25 05 2010 Kemal Kılıçdaroğlu Zonguldak’ta…

Bizde hayatını kaybeden işçi kardeşlerimize Allah’tan rahmet yakınlarına baş sağlığı diliyoruz.

Benim dikkatinizi çekeceğim başka bir yer daha var orada; Karadeniz Ereğli Belediyesi. Başkanlığı 4 dönemdir. CHP’nin ve 4 dönemdir Belediye Başkanlığını sürdüren Sayın Halil Posbıyık. Gidin şehri bir görün! Ereğli şehri, tamamen halkındır. Sahil, yandaşlara; rantçılara, peşkeş çekilmemiş. Çay bahçesi olarak paylaştırılmamış. Yürüyüş parkurları dinlenme alanları olarak düzenlenmiş. Yani İndiregandicilere yer yok burada! Ereğli, Avrupa birliğine giren ilk ve tek ilçe!
Nasıl olur? Demeyin, 1995 yılında Yunanistan’ın Hidra Kenti ile kardeş şehir olunuyor. Ereğli bu şehir sayesinde ürünlerini Avrupa pazarında serbest olarak AB standartlarında satma imkânı buluyor. ( Hidra kenti, Avrupa Birliğine dayatıyor Benim ürünümü nasıl alıyorsanız! Kardeşimin ürününü de almak zorundasınız diyor)

Hani şeytanın gör dediği olur ya bazen! Hafta bir bizimkiler orada hafta iki yunanlılar burada. Sorası geliyor insanın: “ Yorgo, Nasıl börekler iyi mi?

Yorgo’nun da kabahati yok hani. Aslında cümlenin içinde saklı! Bir İnsanı 4 dönem o koltukta boşuna oturtmazlar değil mi? Ereğli halkının sosyo-ekonomik koşulları en üst düzeyde diyebiliriz. Şehir ve Başkan el ele…

Azınlıkta kalmasın böyle güzellikler. Gidin üye olun, çoğalın, kendi kendinizi yönetin. Parti siz olun, sizler yönetin. Gençlik kolları, halkın ayağına gidecek esnaf dükkânında; köylü, tarlasında ziyaret edilecek. Orada üye kaydı yapacaksınız. Güç olmak için çoğalmanız gerekir. Çoğalmak birlik olmaktır. Güç birlikten doğar…

Bu hikâyecikteki gibi:

Kurbağalar, küçük dereciklerinde; mutlu mesut bir şekilde şarkılarını söyleyip, yaşarlarken. Nereden geldiği bilinmeyen bir yılan, mutluluklarına kara bir bulut gibi çöküyordu. Deredeki kurbağaları tek, tek avlıyor; onlara, hayatı zindan ediyordu. Kurbağalar, Yaşlı, bilge kurbağaya gidip, yardım istemeye karar verirler. Yaşlı Bilge kurbağa; onlara, çok daha yüksek sesle bağırmalarını salık verir. “Ne kadar çok bağırırsanız; yılan, o kadar çok ürker ve kaçar” diyor. Kurbağalar, akşam olunca daha yüksek sesle bağırmaya başlıyorlar. Nafile, ne kadar çok bağırırlarsa o kadar çok arkadaşını kaybediyorlardı. Bir gün; Genç bir kurbağa, arkadaşlarını topladı ve:

“ Durun arkadaşlar, biz yanlış yapıyoruz! Bizler, bağırdıkça; yılan, bizim, yerimizi daha kolay buluyor ve bizi yok ediyor. Bizler, bağırmak yerine, yılanı izleyelim. Ne zaman o suya girerse; biz, sudan çıkalım. O çıktığında; biz, suya girelim ve asla bağırmayalım. Bu yılan, bu dereden gidene kadar susalım. Dere, sus pus! Yılanın etrafına gözcüler koyuyorlar. Yılan dereye girdiğinde; bütün kurbağalar, dışarı çıkıyor. Yılan, dışarı çıktığında; bütün kurbağalar, dereye. Bu böyle günlerce sürüyor.

Aç kalan yılan, gitmeye karar veriyor. Tam gidecekken bir tümseğin üstünde güneşlenen yaşlı ve bilge kurbağayı görüyor. Telaşla Soruyor: “ Hani, ne oldu? Neden, ötmüyor bunlar? Söz vermiştin bana, bağırtacaktın bunları, buna karşılık, bende senin hayatını bağışlıyordum ve kana üşüşen sinekleri de sen avlıyordun, ne oldu?” Diye soruyor. Bilge kurbağa olanları anlatınca; yılan: “Anlaşılan bu deredeki son lokmam sen olacaksın “ deyip; yaşlı kurbağayı yutmaya çalışıyor. Yukarılardan, çok yükseklerden bir çift göz, dere kenarındaki bu hareketlenmeyi görüyor. Bir avcı şahin, hızla, dereye pike yapıyor ve ikisini de kapıyor. Deredeki diğer kurbağalar, İşbirlikçi arkadaşlarından ve düşmanları yılandan kurtulduklarına sevinçten tekrar şarkı söylemeye başlıyorlar.

Geceleri bir derenin kenarından geçerseniz; kurbağaların, şarkı söylediğini duyarsınız. Bu şarkılar, ya işbirlikçiler tarafından kandırılmış kurbağaların ölüm şarkılarıdır. Ya da; Kurtuluş şarkılarını söyleyen kurbağaların sesleridir.

Alkışlamayın!

Lütfü ERTÜRK