HADİ BE... KİM KİMİ KANDIRIYOR, NEREDE BİRLİKTELİK!

Her kesim istediği tarafa yönelip duruyor, herkes bir tarafa çekiyor, bu çekişten birliktelik olmaz…
Kimse kimseyi kandırmaya çalışmasın.

Spor mu..? Yaşam mı ? Başarı mı ? Sevgi Mi ? Her ne ise NEREDE. ???

Birlikteliği sağlayacak, yoksa silivride yaşayan halk mı, yoksa birim yetkilileri mi…!!!! Ooo hani nerde…!!!

Bir taraftan bakıyorsunuz, davetler, geceler, toplantılar, planlananlar, kafalarda olanlar…                                
Bir taraftan, taraf  olmadın mı… yandın, sen neymişsin be abi… deyip siliverirler seni…!

İş kullanmaya geldi mi…

Ooo sevgili halkım, değerli bireyim, nasılsın’ lar , iyimisin’ ler , ne var ne yoklar ….vs…

bir sürü söylev ve ifadeler…
                                    
Tabi bu ayrıcalıklı taraf olmak oldu mu… birlikteliği aramak, bulmak, barış içerisinde saygı ve sevgi içerisinde olmayı bekleyemezsin…

Yüzüne gülüp arkandan iş çevirmeler, senin bir noktada kalıp, o kalıptan çıkmanı engellemek ve  hak etmediği halde belli görevlerde olup , o görevi hakkıyla yapamamak ne acı….Her camia için…!
                               
E ee  boşuna dememişler, etme bulma dünyası…diye,                         
Yine de ben bu yaşama İKİ YÜZLÜ demekten çekinmeyeceğim.
                   
Herkes dürüst, herkes namuslu, herkes dindar, herkes zengin , herkes fakir, herkes başkan, herkes eğitimci, herkes ticaret adamı, herkes demokrasinin kılıcı, vb  bir sürü vasıf…

Ama unutulan en önemli vasıf ; İnsanlık.    İNSAN 
                             
Yuh yani…. Nasılda unutacak zamanlara gelmişiz… insanlığımızdan. 
                 
Belli değil mi… ?  
                                   
Ancak kötü bir şeyler olduğunda İnsanlık vasfımızı kazanıyoruz…. Hepimiz.               
                                           
"Çağdaş toplumlar kendine özgü bir olguyu da birlikte getirmiştir. İnsan eskisinden çok daha fazla sayıda insanla, çok daha kısa süreli, daha yüzeysel ilişkiler kurma eğilimindedir. Bu, soğuk bir günde karşılaşan bir grup kirpinin öyküsüne benzer.

Kirpiler ısınabilmek için birbirlerine sokulurlar, ama dikenleri birbirine batar. Birbirlerinden ayrıldıklarındaysa soğuktan rahatsız olurlar. İleri geri hareket ederek sonunda dikenlerini batırmadan birbirlerini ısıtabilecekleri en uygun uzaklığı bulurlar."

Son yirmi yılın dünyasındaki sosyal ve maddi değişimler düşünülürse, kirpilerin birbirine daha da çok ihtiyaç duyduğunu, her kirpinin bu ikilem karşısında kendi cevabını bulması gerektiğini, tam da bu yüzden İnsan Olmanın ne denli özel olduğunu söyleyebiliriz… der değerli bir yazarımız.

Peki O zaman….
                                           
Duygu çok, düşünce çok, yaşam çok…. güvense yok…                                   
Ermeyecekse vuslata şevk ile yaşam                                   
Şevki meşk ile birliktelik                                       
Senle benim neyime,                                       
Neyimize...                                       
der şair.                                           
                                           
Nerede BİRLİK , BİRLİTELİK…                               
Hangi yerde, toplumda duygu, düşünce ve inanç birliği varsa dirlik ve düzenlik de oradadır. Orada insanlar mutlu, huzurlu, başarılı ve uyumlu bir hayat sürerler... nerde birlik orda dirlik der…. Atasözümüz.

İnsan, fıtratı gereği daima mutluluğu aramaktadır. Kişinin aradığı mutluluğa kavuşabilmesi ve onu huzurlu bir şekilde yaşayabilmesi için toplum hayatına ihtiyacı vardır Toplu yaşamaktan başka alternatifi olmayan insanın huzuru ve mutluluğu da, toplumun huzur ve mutluluğuna bağlıdır İnsan, karşılaştığı sıkıntıları, içinde yaşadığı toplumun bireyleri ile paylaşma ihtiyacını hisseder Çünkü, insan karşı karşıya kaldığı bazı problemleri, kişisel imkan ve gayretiyle her zaman aşması mümkün olmayabilir.  İşte bu noktada, bir çok değişik mesleklerden ve farklı yetenek sahibi kimselerden teşekkül etmiş olan birlik ve dayanışma içerisindeki bir toplum büyük önem arz etmektedir.

Farklı görüş ve özelliklere sahip, çeşitli bireylerden oluşan toplumfertlerinden hiç birinin üslendiği görev, diğerine kıyasla küçümsenemez Toplumda âlim-cahil, zengin-fakir bütün kesimleriyle tam bir birlik-beraberlik oluştuğunda birlikte yaşamanın bir anlamı olabilir.
                                           
Tarihe baktığımız zaman görürüz ki, birlik ve beraberliğini devam ettiren milletler, yücelmiş ve yükselmişlerdir.

O bakımdan mutlaka, sizin dışınızdaki insanların güzel taraflarını görmeyi öğreneceksiniz!.. Kusurlarına rağmen insanları sevmeyi öğreneceksiniz!.. Gülün dikenine değil, rengine ve kokusuna bakacaksınız…

Birlik ve beraberliği, bu kadar güzel duygularla , bu kadar gönül yapıcı ve birleştirici olduğu halde başaramamışsak,

Kusurlu  BİZLERİZ…!..
                                           
Onun için, sevgi bizim sermayemiz, sevgi bizim kazanç kapımız!.. Birbirimizi seveceğiz ve kardeşliği geliştirmeye çalışacağız, yaygınlaştırmağa çalışacağız. Eninde sonunda insanların birlik ve beraberliğini mutlaka sağlayacağız.

Bir araya gelmek, birleşmek başlangıçtır. Bir arada durmak ilerlemedir, birliği sürdürmek, gelişmedir,  Birlikte çalışmak başarıdır….
   
Unutmayın…..!!!!!

Tek el alkışlamaz.