07 Aralık 2010 - 22:11

HOŞÇA "KAL" AHU GÖZLÜ YAR

0 Okunma 0 Paylaşım

Google Kaynaklara Ekle

Hatırlarmısın bilmem en son sen misafir olmuştun benim şehrime, bürük yüreğime. O kadar sevdim ki senin misafirliğini; yüreğimin anahtarlarını sana verdim. “Al sen de dursun ne zaman istersen gel artık senin bu şehir” dedim. Sonra sen hiç gitmedin yüreğimden ta ki o güne kadar. O gidişinde yüreğimin anahtarını da aldın da gittin ahu gözlü sarı papatyam..

Hani arkandan bile bakmaya cesaret edemediğim her yerin zifiri karanlığa büründüğü günü anımsıyor musun? İstesem de bakamazdım arkandan, çünkü şehrimin kapılarını kilitleyip gitmiştin. Defalarca vurdum kapının ardından; “Beni bırakma gitme” dedim, ağladım ama senden gelen tek ses ayak seslerindi. ters yöne yönelmişlerdi… Kendimle bir oyuna başladım olmayan seninle. Tekrar başka bir sen aldım yanıma. Senin hayalini aldım, onunla yaşıyorum artık. Bu şehir de, yüreğimde bir hayalle yaşıyorum, sen varmışsın gibi yapıyorum hep. Zaten ben olmazsam benim şehrim olmazsa sende olmazsın ki ceylan bakışlı yar, seni ben yaşatıyorum benliğimde.

Bir oyun oynuyorum kendimle. Ne zaman biter bu oyun, ben ne zaman büyürüm bilemiyorum/ bilmiyorum beklide bilmek istemiyorum. Belli bir yaşı var mı, bir yıl iki yıl sonra geçer mi, bilemiyorum. Ama ben bu oyun bitsin istemiyorum ahu gözlü yar. Çünkü oyunun bittiği o gün ben büyürsem o gün ölmüş öleceğim? Hiç düşündün mü; kim şehrimin yollarında seninle kavuşacak sevgili? Kim uyutacak seni dizlerinde? Sen üzülmez misin, ağlamaz mısın arkamdan? Ben sana kıyamam ki, üzemem ki seni. O kadar seviyorum ki seni, hayaline bile kıyamazken sen beni kendin nefret ettirmek için ucuzca oyunları tercih ettin. Hanı derdin ya sen çok iyisin. Biliyormusun ben hiç iyi biri değilmişim. Sende kendini kandırmışsın hem de beni. Kendince iyi olduğumu düşündüğün için gözlerimin içine baka baka sen sevilmeyi hak etmiyorsun demek istedin. Sen demek istemediysen de ben artık öyle algıladım..

Gittiğin gün zar zor gitmiştin. Sen de söyleyememiştin gideceğini. Ya ben, ya ben ahu gözlüm; dudaklarından çıkacak bir söze öyle umut bağladım ki; ömrümü verebilirdim bir sözüne. Deseydin ki “yalan gitmiyorum”. Bir söz sevgili, bir sözünü bekledim, hiçbir şey demedin. Ben de umutlarımı senin sözlerine değil bir ipin ucuna bağladım, sonra şehrin en ücra köşesinde tıpkı benim gibi yalnız kalan bir ağaca astım.

Oysa o ağaçta umutlarımı öldürmeyi değil sevdamızı yaşatmayı isterdim. Ama olmadı, yapamadım sevgili. Sevdamızı ağaçlara yazamadım ama şimdi sayfa sayfa seni yazıyorum. Şiirlerimiz var sana dair yazılan, sevda sözcüklerimiz var, ama hiç şarkımız yok. Aslında ben bir şarkı seçecektim ama bütün şarkılarda ayrılık vardı seçemedim. Ama nasıl sayfa sayfa seni yazıyorsam bir şarkı bile yapabilirim sana.

Şimdilik hoşça kal sevgili, şimdilik benim şehrimde kal. İleri zamanlar ne alır ne götürür bilinmez ama şimdilik benle kal, hayal bile olsan benle kal sevgili.

Mustafa Tuzlu