07 Aralık 2010 - 22:08

İÇİMDE YAŞADIĞIM SENSİZLİK !!!

0 Okunma 0 Paylaşım

Google Kaynaklara Ekle

Aşk için kimler ne demedi ki Mecnun Leyla’sına, Kerem Aslı’sına yandı.

Aşk hoyrat oldu, Türkü oldu.

Dilden dile söylendi.

Günümüzde Aşklar sevdalar iki dudak öpücüğe endekslenirken genç bir delikanlı zamansız bir şekilde bir vefasıza aşık olur.

İlk zamanlarda aşkını kendi içinde yaşasa da zamanla sevdiceğine Aşkını haykırır. İlk günlerde sevdiceği de bu aşka sıcak baksa da zaman geçtikçe içinde ki dürtüler ve kafasında ki soru işaretleri genç delikanlının aşkına cevap veremeyeceğini söyler. Aşkını kağıtlara döken aşık sevdiceğine sevgisini her fırsatta söylese de kız bir kere hayır demiştir.
Delikanlı kıza kara sevdaya tutulmuştur.

Sevdiceğinin işe gidiş gelişlerinde onu göre bilmek için sabahın zifiri karanlığında kalkar onun evden çıkıp iş yerine kadar takip eder akşam iş yerinin kapısında bekler onun eve dönüşünü seyreyler. Bunları yaparken de içim içim erir.

O sevdiceğinin uzaktan mutluluklarını izlerken de mutlu olmaya çalışsa da her geçen gün yüreğini kör alevler yakar bu kadar yakın olmasına rağmen sevdiceğine kilometrelerce uzakmış gibi hisseder kendisini. Her geçen gün kendini kaybeder sağlığından bir şeylerin kaybolduğunu hisseder ama ne yapsa kendisini toparlamaya çalış, çalıştıkça da kendini kaybeder.

Onun için artık sevdiceğinin hiçbir şey ifade etmediğini çevresine söylese de buna kendisi bile inanmaz. Yerli yersiz her yerde onu görür onu düşünür. Kendisine söz verir unutacağım der ama unutamazda bir turlu ne kadar unutmak istese unutamaz. Ahu gözlüm dediği sevdiceği gencin her geçen gün yok oluşunu seyreyler.

Beklide onu korkutanda bu kadar çok sevilmesinden olmalı. Bir kez olsun kendisini bu kadar seven insana şans vermeyi dahi göze almamak tadır.

Zaman geçtikçe delikanlı aşkından amansız hastalıkla pençeleşmek zorunda kalmaktadır. O hastalığının her evresinde bile sevdiceğinin ismini sayıklar ama rahatsızlığından sevdiceğinin haberdar edilmemesini ister. Çok iyi hekimler tarafında tedavi edilir. Hastalığını teşisler bulunur tedavilere başlanır ama hastalıkta hiçbir gelişme gözlenmez. Doktorlarda artık bir şeylerin farkına varır genç aşığın tek ilacının sevdiceğinin yanında olması ona destek olmasıdır. Ama genç bunu kabul etmez onun için artik her şeyin zamanı geçmiş. Çektiği acıların üzerine mutluluğun gelmeyeceğini bilmektedir.

Bunun içinde onsuz bir hayattansa onsuz, sesiz bir ölümü beklemekten başka bir seçenek kalmadığını çoktan anlamıştır bile...

Mustafa Tuzlu