İnsan Sevmeye Silivri'yi Sevmekle Başlamalı!

İnsan sevmeye Silivri’yi sevmekle başlamalı...
Ahhhhh... Silivri ah...
Dört mevsim yaşamak nasıldır bilir misiniz?
Sonbaharda hüzünlü ve kırılgan...
Kışın hoyrat ve el’aman...
İlkbaharında çiçek çiçek nazlanan...
Yazında alabildiğine sımsıcak ve candan...

Ahhhhh… Silivri ah…
Peki Silivri'de yaşamak nasıldır bilir misiniz?
Silivri, dört mevsim insan...
Dört mevsim dost ve Can...
Umuda yakın dalgaların sesini dinleyin şimdi...
Aşka dair bir klarnetin, maviye yakın bir martının sesini...
Geceye soyunmuş yakamozun...
Ya da sahile vurmuş dolunayın ferahlatan sesini…
Selimpaşa'dan mı bu neşeli ezgi?..
Değirmenköy’den mi yoksa?..
Belki de bu Gümüşyaka’nın binlerce yıllık öyküsü...
Ya da ne bileyim, Kamiloba'dan bir şiirli sabahtır yüreğimize akan...
Ya da Çanta, Celaliye’dir belki de bizi çağıran...
Ya da Ortaköy ve Kavaklı?..
Belki de Büyük Çavuşlu'dur bizim dilimizi anlayan...
Bir sevdadan bir başka sevdaya bizi gülümsetip- Ağlatan...

Ahhhhh.... Silivri ah
İnsan sevmeye Silivri’yi sevmekle başlamalı...
Demini almış süt, yoğurt olursa;
Silivri'de demini almış bir mihenk taşıdır şiir yolculuğumuzda önümüzde duran...
Lalezarlar kesse de yolumuzu....
Gelevri deresinden akıp gider bir meçhule Silivri hiç umursamadan...
Ama Silivri tanıdıktır...
İşte bu yüzden...
Hep bu yüzden insan sevmeye Silivri’yi sevmekle başlamalı...
İşte o zaman, dört mevsimdir Silivri'de zaman...
İşte o zaman gecenin kıyısından gecenin içine,
Doğudan batıya bir sevda masalıdır çağlayıp akan...
Ve bir sevda masalıdır Silivri'den Anadolu'ya yıldız olup yağan...
Ah Silivri…. Ah
Bahattin’in klarnetinde geceye vurup ağlayan.