Islak Kum Saatleri

Islak kum saatleri kontrol eder oldu zamanımızı. Yaşamak istediklerimizden uzak, yaşayabildiklerimizle varız.  Rahat bir uykuya özlemle, Part time rüyalarla güne uyanıyoruz. Boyalı kunduralar ve gıcır gıcır elbiselerimizle tamamlasak da yaşantımızı, çamurda debeleniyor bütün duygularımız.

Sarhoşluğumuzu kadehlerde aramaya gerek duymadan, sarhoş güne uyanışlarla başlıyoruz. Alnımızdan dökülen saçlarla saklıyoruz şişmiş gözlerimizi. Fondötenin sihirli dokunuşuyla kapatıyoruz yüzümüzdeki stresin beneklerini. Güne uyanışlar çalar saatin kahrolası sesiyle olsa da, geceyi nasıl sonlandıracağımızı bir türlü öğrenemedik.

Bütün hüzünlerimizi dört duvar arasında bırakıp, birde kafeslerine kilitliyoruz. Portmantodaki gülücüğümüzü takınıp düşüyoruz yollara. Birde bakmışız ki binlerce dostlarımızdan birisi çıkıveriyor karşımıza. Ne değerli bir dostumuzdur ki elini sıkmakla yetinip, havadan sudan konuşuyoruz. Bütün vedalar  ‘’by by’’ cümlesiyle bitiyorsa, arkamızdan su dökenlerin kim olduğunu unutmuşuz çoktan. Yürekten tokalaşanların, dakikalarca sarılıp kalanların, yüzündeki hafif burukluğu fark edenlerin hangi ücra köşelerde can çekiştiğini inanın bilmiyorum.

Annem hep, ‘’ Sizin bir eşyanız dostunuzun eşyasından pahalıysa eğer, gözüne sokar gibi önüne koymayın’’ derdi.

Ne demek istediğini anlamak şimdiye kısmetmiş.

Düşünceleriniz koşmaktan yorulursa eğer benim gibi, o zaman anlarsınız dostlarınızın kıymetini. Sevin, sevilin, âşık olmaktan hiç korkmayın ama dostlarınızı da lütfen ihmal etmeyin.

Unutmayın!

‘’Sizin kimseye ihtiyacınız olmayabilir ama birileri size ihtiyaç duyabilir.’’

İnkâr ediyorum

Bütün verdiğim cevapları,

İnkâr ediyorum

Kollarında unuttuğum dünyayı.

Nefesimi tutuyorum ara ara,

Yanında heyecanımla

Fazladan aldığım bütün nefesleri

Geri veriyorum kâinata.

Avunmayan ruhuma istinaden,

Âşık olana değil

Âşık olmaya kinim var aslında.

Sırtlandığın onca günahlarına,

Af dilemeyen o güçlü egolarına,

Ve kimsesiz kalmış gülüşlerine

Nefretimle saygı duyuyorum artık.