KADINA ATILAN BİR TOKAT... İNSANLIĞA ELVEDA...

Gündem kadına şiddetle çalkalanıyor adeta. Ya insanlar bilinçleniyor ya da birileri reyting rekorları kırıyor bu haberlerle. Gidip buluyorlar ve araya sıkıştırıp birilerini eleştiriyorlar. Eskiden kadına şiddet yok muydu? Herkes eleştiriyor ama sadece eleştiriyor, yaptığı hiçbir şey yok. Çıkıyor birileri diyor ki ‘’ kadına kalkan eller kırılsın.’’ Ben daha hiç görmedim eli kırılanı. Topluyorlar bütün şiddet gören kadınları bir araya, hadi burada yaşayın bakalım diyorlar. Önlerine bir kap yemek bir de yatacak yer verip hadi bakın keyfinize artık. Ne farkı var ki kocasının evinden. Bir de takıntılı olduğum konu şu; Nedense hep evli kadınlar şiddet görüyor. Bunun üzerinde yoğunlaşıyor herkes. Televizyon kanallarında hiç gördünüz mü evli olmayıp da dayak yiyeni? Yok denecek kadar azdır. Onlar farklı konulardan dayak yemiştir değil mi? Anlayalım artık şunu ‘’kadına şiddet, kadına şiddettir.’’ Evli olsun ya da olmasın. Trafikte dayak yiyen kadınlar, velisinden dayak yiyen öğretmenler, babasından, abisinden dayak yiyen kızlar ve yüzlerce çeşidi işte…

Herkes gibi bizde evli olup şiddet gören bir kadını ele alalım.

Her şey, bir tatlı bakış ya da görücü usulü ile başlar. İstesen de istemesen de, beyaz gelinliğini giyer başlarsın oynamaya. Dostlarınız, yıllardır görmediğiniz arkadaşlarınız ve akrabalarınız sizin düğününüzdedir. Siz ne kadar mutlusunuzdur bilinmez ama onlar sizi beyaz gelinliğinizin içinde görmekten çok mutlulardır. Oyun havaları, içki masları ya da imam efendinin dudaklarından dökülen dualar ve ilahi şarkılar. Etrafınızdaki gülen gözler ve mutlu olan aileniz beklide o imzayı size attıran. Belediye başkanı ya da vekili size sorar ‘’ hastalıkta ve sağlıkta diyerek başlar ve de devam eder.’’ Siz artık evlisinizdir.

Yeminler edilir, boyunuzdan çok büyük sözler verilir. Evliliğinizin üzerinden bir yıl geçmiş, çocuğunuz olmuş ve yolunda görünür her şey. İşte buradan sonra ne olduysa olur. Kimse anlam veremez hiçbir şeye.

İki ayrı insan, aynı duygular, aynı hayat, aynı kurulmuş hayaller ve aynı üzüntüler. ‘’Her şey aynı değil mi? Çünkü ikisi de insan.’’ Ama farklı olan tek şey, bağımsız bir insan yapısına, bağımlı olan bir kadın vardır.

‘’Erkek eve geç gelir kadın bekler, erkek açtır kadın yemek yapar, erkek yorgundur kadın masaj yapar ve erkek sinirlidir, kadın kum torbası.’’

Çocukluğumuzdan beri hep bize öğretilen güçlü güçsüzü yener. Bunu ise okul yıllarında öğrenmeye başlarız. Çoğumuzdan çok daha önce öğrenenlerin olduğu aklımıza bile gelmez aslında. Elinde kumanda sen keyifli keyifli belgesel izlerken, birçoğu canlı canlı evinde izlemek zorunda kalır. ‘’Babası aslan olmuştur, annesi ise küçücük bir fare.’’

Ne kadar düşünseniz de içinden çıkamazsınız. İlk önceleri eğitimsizlik dediler ve bakıldığında en iyi bölümlerde okuyanlar bile eşini dövmektedir. Daha sonra bu düşünce çürütüldü ve görücü usulü ile evlenen kadınların daha fazla şiddet gördüğü anlaşıldı. Lâkin çocukluğundan beri aşk yaşanlarda da, uzun bir beraberlikten sonra evlenenlerde de şiddet gözlendi. Tekrar denildi ki, ekonomik özgürlüğü olan bir kadın şiddete asla maruz kalmaz. Koskoca şirket sahibi bayanlar bile kocalarından dayak yemektedir. Çok para dediler, parasızlık dediler ama artık ortaya atılacak bir düşünce kalmadığı için eşini döven erkeler ruh hastasıdır denildi. Ben de şuradan yola çıkıyorum…

Akşam saatinde işinizden çıktınız ve yürüyorsunuz. Birkaç saat önce yağmur yağmış ve her yer ıslaktır. Bazı yerlerde su birikintisiyle karşılaşırsınız ve paçalarınız ıslanmasın diyerek üzerinden atlamak zorunda kalırsınız. Ayak tabanınız çamur fırlatmasın diye, adımlarınızı dışa doğru atarsınız. Evinize geldiğinizde elbiseleriniz kırışmasın diyerek üzerinizi çıkarıp, askınıza asarsınız. Özenle yıkar, özenle ütüler ve özenle üzerinize giyersiniz. Bir elbiseye bile bu kadar özen gösteren bir insan karısına azıcık bir ilgiyi neden gösteremez? İlk gecelerinde ki gibi arzu, şehvet neden yok olur?

Sizinle gelir konuşur, o kadar incelir ki karşınızda melek gibi adam dersiniz ama evinde fırtınalar estirir. Dışarı da psikopat olan, herkesin gördüğünde yolunu değiştirdiği insanda evinde melek gibidir. Demek istediğim şey bu olayları sadece erkeklik içgüdüsüne ya da erkek olmalarına bağlamamalıyız. Çünkü bu yanlış düşünceler yıllardır söylenmektedir zaten. Sıradan bir insanla bile seviyeli, düzgün konuşan, sempatik, güler yüzlü biri nasıl olur da aynı tabaktan yemek yediği kişiyi hem de bir bayanı dövebilir. Nasıl olur da yatağını paylaştığın, kokusuna alıştığın birini dövebilirsin.

Asabiyet deyin, alışmışlık deyin, parasızlık deyin, üzüntü, düşüncesizlik, taş kalplilik, umursamazlık, aptallık, cahillik ne derseniz deyin. Bunun bir açıklaması yok artık. Hayvanlar bile üreme döneminde eşini kokluyor, sarılıyor ve kur yapıyor. Demek ki bunun bir açıklaması olmasa da gidilecek bir yolu vardır. Eşini döven biri geldiğimiz noktaya bakarsak hayvan olamaz ama hayvan olamayan, insan hiç olamaz.    
 
Yani demek istediğim kadına şiddet uygulayan birileri bizim dünyamızdan değildir. Bunu anlayalım artık…

Gidiyorum anne,
Sen mutlu ol diye,
Babam şerefiyle yaşasın diye
Gidiyorum.
Özlüyorum baba,
Beni sahiplenişini özlüyorum.
Bana kızdığında,
Sırf benim canım acımasın diye
Duvarları yumrukladığını
Özlüyorum.
Kimse acımıyor baba,
Kimse sormuyor derdimi.
Senin gibi dokunmuyor anne,
Öyle sıcacık sarılmıyor.
 

 

 

Belma Balcı