KASABANIN HALLERİ...

Üst yapılara bakalım!

Devlet hastanemiz ne zaman açıldı?

13.03.2009; yani henüz bir yaşında…

Bu tarihe kadar Devlet Hastanesi olarak bildiğimiz, eskilerin Dispanser dediği ve hayırsever vatandaşların yardımları ile hastaneye dönüştürülen sağlık ocağımız vardı.

İnanın, küçümsemek için yazmıyorum bunları! Komşu ilçelere baktım, Bize en yakın Büyükçekmece var. Bakıyorum Modern bir hastaneye ne zaman kavuşmuş diye! Tarih: Ekim 2000; yani Silivri’den 10 yıl önce!

Yani Bize devlet elinin değmesi için 10 yıl beklemişiz. Büyükçekmece’den 10 yıl sonrasında nasip oluyor.

2004 yılında AKP’nin yerel yönetiminin 100 günlük faaliyet raporuna bakıyoruz. Silivri’nin su sorununa el atıyorlar. Bu sıkıntı iki ay gibi kısa bir zamanda gideriliyor. 2004 yılı sonuna doğru, Doğal gaz; Sanayi Bölgesine bağlanıyordu.

Eğitime bakalım!

2003- 2008 yılları arasında açılan okul sayısı 19
Yapılan okulların listesi şöyle: Büyük Kılıçlı İlköğretim Okulu. Fener Köy İlköğretim Okulu, Gümüşyaka H.A.S Ölçer İlköğretim Okulu. Hasan Özvarnalı İlköğretim Okulu (Ek Bina), İrfan Sırdaş A.V. İlköğretim Okulu, Kadıköy Köyü İlköğretim Okulu. Kavaklı İlköğretim Okulu, Mehmet Akif Ersoy İlköğretim Okulu.. Sayalar İlköğretim Okulu, Selimpaşa Mustafa Kemal İlköğretim Okulu, Necip Sarıbekir Lisesi, Selimpaşa Lisesi, Selimpaşa Atatürk Anadolu Lisesi, Selimpaşa İMKB Anadolu Otelcilik Ve Turizm Meslek Lisesi, Lions Leo Esen İbak Eğitim Merkezi, Ertuğrul Gazi İlköğretim Okulu (KİPTAŞ 1. Etap). İbrahim İrik Lisesi (Ortaköy). TOKİ Lisesi, Sevim Avni Çuval İlköğretim Okulu. İnşaatları süren 5 adet okulla birlikte 2009 yılında 23 okul hizmete girmiştir.

Hepsi de; Devlet ve vatandaş iş birliği ile yapılmıştır.

Bir kapalı spor salonumuz varmış, 4 olmuş!

4 olan çocuk parkı sayısı 70 olmuş

Doğal gazın Silivri’nin havasını olumlu yönde nasıl etkilediğini görüyorsunuz herhalde!
Yeterli sanırım, İnsan yaşamını ziyadesiyle etkileyecek hizmetleri saydık!

Bu örnekleri niye verdim?

Mukayese etmek için değil!

Ak partiye kıyak olsun diye de yazmadım!

Peki, Sizce niye yazdık?

Tüm bu yapılanlara ve bu hizmetlere rağmen, Silivri halkı, size oy verdi!

Bakalım CHP yerel yönetiminin ilk icraatı neymiş? Falezlerin altında çay bahçesi vermiş. İlk icraat bu! Son icraat ne olur sizce? Balık lokantası açmak!

AKP İlçe teşkilatının çalışmalarını izliyor musunuz? Köy; köy, sokak; sokak, dolaşıyorlar. “Onlar, unuttular ise; biz, buradayız!” diyorlar ve şaşırtıyorlar.

Siyasi Mantalite farkı!

Alternatif Belediyecilik yapıyorlar! Adamların 35 kişilik bando takımı bile var!!!
Duygulara dokunmak güzeldir.

Balık lokantası yapmak; Çay bahçesi vermek, hizmet değildir.

Yukarıda saydığımız hizmetlerin kaçını verebilirsiniz? Zor mu görünüyor?

Hiç olmazsa gülümseyin!

Bir merhaba deyin! Samimiyetinize inanırlar ve sizi bekler ve gözetirler.

Sizleri, bilmem ama adamlar; göstere, göstere Alternatif Belediyecilik yapıyorlar! “Bizler, buradayız; her bir derdinize koşarız” diyorlar!

Ben demiyorum, basın yazıyor bunları!

Kısacası, çıtayı çok ama çok yükselttiler!

Peki, ne yapabiliriz! Kendinize hiç bu soruyu sordunuz mu? Âcizane bir fikrim var, sizlerle paylaşmak istiyorum.

BİLGİ KOOPERATİFİ KURALIM.

Evet, yanlış duymadınız! Bilgi kooperatifi kuralım. CHP’nin bu günlerde buna çok ihtiyacı var diye düşünüyorum. Büyükçavuşlu’dan; Gümüşyaka’ya, Değirmenköy’den; Selimpaşa’ya kadar bir alanı kapsayacak şekilde örgütlenecek bir kooperatif olsun bu! Gençlik kolları ile iç içe geçmiş bir bilgi kooperatifi.

Soracaksınız, ne yapar, nasıl çalışır bu kooperatif? Bilgi paylaşımını sağlar, Birlikteliği sağlar. İnancı getirir. Sahiplendirir! O Partinin kendisinin partisi olduğuna inanır. Kısacası İnanmış bir toplum yaratırsanız. Kendilerini ziyarete gelenlere, “ Bizi Unuttular” diyemezler.

Çünkü partisinin sorumluluğunu hissedecektir. Her şeyin kendine ulaştığını ve bilgisi dâhilinde olduğunu bilecektir.

Bilgi toplumu yaratmaya çalışın. Aksi takdirde, muhtaç toplumlar sizi hiç anlamayacaklardır.

Bizi de!

HAFTANIN HİKÂYESİ:
Amerika da ünlü bir avukatın kaybettiği tek dava:

Ünlü bir futbolcu karısını öldürmekle suçlanıyordu. Ama karısının cesedi ortada yoktu.
Futbolcu sanık sandalyesinde oturuyordu.

Kucak dolusu parayla tuttuğu avukatı jüriyi ikna etmeye uğraşıyordu:
"Sayın jüri üyeleri, müvekkilimin suçsuz olduğuna yürekten inanıyorum. Buna az sonra sizler de inanacaksınız. Neden mi? Bakın, şimdi ona kadar sayacağım ve müvekkilimin öldürdüğü iddia edilen karısı bu kapıdan içeri girecek...

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10"

Bütün jüri kapıya döndü. Kimse girmedi içeri.

Avukat bir savunma dâhisiydi, öldürücü hamlesini yaptı:
"Bakın, siz de kadının öldüğüne inanmıyorsunuz. Çünkü hepiniz içeri girecek diye kapıya baktınız. İşte kararı buna göre vermenizi talep ediyorum."
Ancak jüri ünlü futbolcuyu suçlu bulduğunu bildirdi ve dava bu şekilde sonuçlandı.
Mahkeme çıkışında avukat, jüri başkanına yaklaştı:
"10' a kadar saydığımda siz de diğer üyeler gibi kapıya baktığınız halde neden böyle bir karara imza attınız?"
"Doğru" dedi jüri başkanı; "Ben de kapıya baktım, ama müvekkiliniz kapıya bakmıyordu."

En iyi analist herkes bir noktaya bakarken, o noktaya yönelen bakışları izleyen kişidir.

Lütfü ERTÜRK