KEŞKE DEMEMEK ADINA

Her baharda bir hüzün kaplar benim içimi,Bir yorgunluk belirir  ruhumda..
En çok o zaman anlarım yılların ne çabuk geçtiğini,
Koskoca yaz biter sonbahar gelir ve koskoca kış biter ardından..

Çocuklar büyür hiç anlamadan
Yaşlanır ana babanız sizin de yaşlandığınıza delildir bunlar..
Çocukken askere gidenler ne büyük gelirdi gözüme,abi derdik onlara kocamandılar şimdilerde doğum tarihlerini bildiğimiz, dünkü çocuklar oldular.

Evlenenler keza öyle…

Benim yaşımdayken ne olgundu annem kocaman kadındı gözümde,
Elişi yapar,komşularla otururdu kocamandılar hepsi de...

Şimdi aynı yaşta ben, kabullenemiyorum koskocalığı,olgunluğu,durdurmak istiyorum zamanı...

Teyze demesin çocuklar istiyorum gençliğim geçmesin..Meğer ne kadar gençmiş annem ve askerler ne kadar küçükmüş…

Meğer ne çabuk geçermiş zaman,ne zaman bitmiş üniversite daha dün gece gündüz sınavlara hazırlanıyordum ben,hala rüyalarıma girerken fakültenin finalleri, nasıl uzunca bir zaman geçer üstünden.Ne zaman  evlenmiş, çoluk çocuk sahibi olmuşum ben.Okul bitmiş meslekte ilk yıllar geçmiş annemin yaşına çoktan gelmişim…Annem babam tüm çocuklarından ayrılmış,evinde yapayalnız…

Meğer ne çok yaklaşmışım yaşlanmaya.. Zaman ne hızlıymış.Sadece şiirler de yazmıyormuş mazi zaman ne de çabuk mazi oluyormuş..

Ya babaannem,anneannem  ve onun gibi yüzlercesi..annesiz, babasız ,kardeşsiz, kocasız arkadaşsızlar artık…Hepsi gitmiş bu dünyadan..Ne acı bir his Rabbim etrafındaki herkesin ölümü tatması.Her an kendi öleceğin günü beklemek.Beden yorgun,ruh yorgun..Yarına çıkmak her canlının meçhulü .Ama o yaşlarda bu meçhul biraz çıkıyor meçhullükten.Heyecanı umudu kalmamış bir yaşam geçmişte kalmış her şey tıpkı  ölenler gibi…Ne çocuk ne okul,ne iş.Ne erken uyanma zorunluluğu,ne hafta sonu hafta içi farkı..Hepsi aynı…. Allahın sabır vermesi bu demek ki..Her yaşın ayrı bir olgunluğu,gücü  var demek ki…

Bunları düşündükçe daha da bağlanıyorum hayata..Çocuklarım, eşim ailem ve etrafımdaki herkes daha da değerleniyor..

Ve zaman değerini gün gibi sergiliyor gözümde,rüzgar gibi hissediyorum tenimde..Bir saniye önceye dönemeyeceğim.Her şey mazi olacak hiç anlamadan ben yine..Para,pul,iş hepsi de bomboş olacak vakti geldiğinde…

Ne olur zaman tek ihsanının keşke dememek olsun geçen her saniyede…
Keşke demediğimiz yıllar,yaşlanmayan ruhlar,kimseye  muhtaç olmayan bedenler dileğiyle…


Zeliha Atak Bozkurt