MİLLETTE PARA YOK, FESTİVAL DE YETMEDİ!

İşletmecilik gerçekten uzmanlık isteyen bir konu, böyle durumlarda halk tek bir noktada değil, birçok ayrı yerlerde toplanır ki herkes faydalansın kalabalıktan. Aksi taktirde görüntü kirliliği, birçok seyyar satıcı ile kısıtlı kalır satışlar. Bütün bu konular psikolojik ve işletmecilik anlayışı ile işlenmeli böylece sonuç almak tesadüfe bırakılmamalıdır.

Bir pazarlama firmasında çalışıyordum öğrenci iken, şirket Amerikan şirketiydi, pahalı bir ürün satıyorlardı, ürün bir bilim ve teknoloji dehası idi ve en çok satışı Bosna’da savaşın ortasında yapmış olduklarını duyunca şok olmuştum. Demek ki neymiş, bilimsel olarak hedefinizi iyi belirler ve organizasyon yeteneğinizi konuşturursanız olmazı oldurursunuz.

Şimdi çokça duyduğum bir söz, para yok bizden bu kadar, nefret ediyorum bahane üreten insanlardan. “-Beceremiyoruz, burnumuzdan da kıl aldırmıyoruz.” Demek daha erdemli bir davranış biliyor musunuz? Marifet kötünün iyisini yapmak değil, her şeye rağmen en iyisini yapmaktır. Ben bunu yazarken kimse yanlı bir durum zannetmesin, ben şeffaf olarak eleştirimi yapıyorum. Sadece yanlışa dayanamayan bir bünyem var ve mesleğim de paylaşma fırsatı veriyor sadece bu hepsi.

Ülkemizde nedense her iktidar seçildiğinde bir öncekini eleştirmekle geçirir hizmet süresinin yarısını. Tabi kardeşim, başına gelecekler aynen buydu ne bekliyordun? Madem efelendin buyur da becer daha iyisini. Bizde maalesef insanlar sadece birbirini karalamaya endeksli yaşamakta, bu sebeple de iş üretememekte. Tabi çalıştırmama çabası da güzel değil.

Bırak kardeşim hemen eleştirmeyi, sana ne oluyor neden halkı salak yerine koyuyorsunuz; halk görmekten aciz mi? Silivri’yi gerçekten çok seviyor ve düşünüyorsan, gel bir güzellik yap yardımcı ol geçmiş tecrübelerinden faydalandır insanları. Yok ama bu bize yakışmaz biz yalnız evimizin içini süpüren, dışarıyı veya başkasının malını asla kollamayan bir milletiz.

Bana yaramayan başkasına da yaramasın gibi çirkin bir tavırla mahvediyoruz hayatı. Hayatın için de öyle değil mi? Bizim olmayan çocuğa özen göstermeyen milletiz. Sosyal sorumluluk bilincimiz yok. Bakıyorum inanlar ağaçlar dikiyor bir yerlere ve hiç ilgilenmiyor, dikilen o canım fideler kuruyor. Belediye hizmet verip çiçeklendiriyor caddeleri, Allah rızası için esnaf önünde duran çiçeklere su dikmeye eriniyor. Kardeşim sen de suyunu dök, elin mi aşınır. Tam tersini düşünelim biri bir yere hizmet götürüyor, belediye bakmıyor. Tutanın elinde kalıyor her hizmet, bu sebeple de insanlar bir şey yapmaya korkuyor. Bir derneğin kuruluşu aşamasında epeyce mücadele verdim, hastalandım ve ilgilenemez oldum, dernek kapandı.
Ne acı ve ne yazık!

Laklaka yapmayın kardeşim iş üretin iş. Toplumsal konularda takılmayalım, çekirdek aileye bakalım, kriz var diye evin beyi işinden olmuş ve diğer bireyler ağlaşmakta. Kardeşim biz bu kadar zengin bir ülke miyiz? Çalışın kardeşim, hanım da sıvasın kolları hiç bir şey bilmiyorsa evlere temizliğe gitsin, yemek yapsın iş yerlerine, ara kadrolara çok ihtiyacı var bu memleketin, ama yok biz ağlaşacağız, bu daha kolay el açıp dileneceğiz çalışmak yerine, geber o zaman kardeşim, boşuna tüketme atmosferin oksijenini, çünkü artık doğal kaynaklarımızın kıymete bineceği devirlere doğru gidiyoruz. Madem yaşamanın bir faydası yok dünyaya öl de en azından doğada gübre olarak faydalanılsın senden. Ben acımasız biri değilim belki herkesten fazla duygusalım, sadece üretim yapmayanlara karşı sinirliyim. Başımıza ne geldiyse boşa geçirilen zamanlardan geldi.

İyiyi örnek alma alışkanlığımız da yok nedense, önümüzde koskoca ÇİN var. Daha ne olsun, yakın tarihte nefesi kokan insanlar şimdi dünya devi oldular. Nasıl mı? Çok çalışarak çok, ense yaparak olmadı bu iş, boğazı tokluğuna çalışarak geldiler bu duruma. EH HADİ SIVAYIN KOLLARI. Laz uçar da kaz uçmaz mı?

F.Behiye KAYA