ORGANİZE İŞLER...

Anladınız siz onu!

Dere kenarındaki yıkım kararı alınan binalardan ortaya çıkan tabloyu irdeleyelim istedim.

200’e yakın daire, 100 üzerinde dükkân var.

Bu iki yüz evin bir malikleri var, birde kiracıları. Adam başka bir evde oturuyor. Ortalama dört kişilik bir aileye sahip diyelim. Sanayideki evini kiraya verdi. O evde de dört kişi var sayalım. Sekiz kişiyi çarpın 200 ile eder 1600 kişi! Şaşırmayın, bu sayıya Anneler, babalar, Kayın valideler, kayınpederler, dayılar, amcalar dâhil değildi. Siz bu rakamı bilin yeterli.

100 dükkân var dedik değil mi? Bunların gerçek sahipleri yukarıda ki sanayi çarşısına taşındı. Buradakiler kiracı! 5 tane birahane var 3 tane kahvehane, simitçi, kokoreççi, kasap manav toplam 100 dükkân işte! Müşterileri geçelim. Kiraya veren dükkân sahibi; 4 kişi; kiraya tutanların ailesi de;4 kişi, birde bu dükkânlarda istihdam eden işçilerimiz var, çıraklarımız var, kalfa var, garson var, aşçı var, Yine anneleri, babaları, Dayıları, amcaları, koymayın sayının içine. Her dükkânda 3 kişi çalışsa ve dört kişilik bir aile olsalar, bunlar yapar 12, dörtte gerçek malikler; etti 16, çarpın 100 ile eşittir 1600 kişi. Vurun genel toplama: 3200 kişi! İnanın çoğalır bu rakam da 3200 rakamının altına düşmez. Yormayın kendinizi, herkes bu 3200 rakamına dikkat buyursun!

Bir siyasetçi için; 3200 oy demek, 3200 vefa borcu demek, 3200 partili demek, 3200 yatıp kalkıp hayır duası demek.

Arkamda 3200 kişi olsun, Başbakan’a kadar duyururuz sesimizi! 864 rakımlı tepe de çıkılmayacak bir tepe değil. Yaparsınız 5 kişilik bir heyet, doğru Çankaya!

Bırakın gitmeyi, çıkmayı da; mektup yazanınız oldu mu acaba!!!

Bizim siyasetçilerimiz görüyor mu bunu? Yok, zannetmem, ne iktidar, ne de muhalefet! Durun ama! Ne yapıyorlar biliyor musunuz? Görür gibi yapıyorlar.

Bu 3200, direnişçi demek. 3200 kişinin dayanışması demek! İstanbul’u sallarsınız.
Peki, bu 3200 insanımız organize olabildiler mi? Yok!
O zaman 320 kişi olarak örgütlenmişlerdir! Ne gezer!
Anladım 32 kişilik bir heyet oluşturdular! Aklından bile geçirme!

Peki, ne oldu? Hiç oldu!

Tabi ki; 3200 kişi organize olamadı. Bırakın Vazgeçtik 3200 den!

200 daire sahibi ile 100 dükkân sahibi; 300 Spartalıyı örnek alır dedik. O da olmadı.

30 kişi zaten hiç yan yana gelemedi bile! 3 kişi Büyükşehir Belediyesine koştu; 2 kişi İstimlâk dairesi Başkanlığına

Masa başındaki memurlara “ Biz Mağduruz” dediler.
Birer, birer mağduriyetlerini anlattılar!.

Kimi 105’e, kimi 115 bin TL’ sına razı geldiler. Sonra Birbirine söylemeden gerisin geriye döndüler
Çünkü içeride tembih ettiler: “ Sana farklı fiyat verdik dediler.” Bunu ayrı, ayrı hepsine söylediler.

Kurbanlık misali.
100 verdim,
150 isterim,
110 bu son.
120 isterim.
Tamam kabul.
Hayrını gör.

Hayrını görün, ne yapalım! Çünkü Siz, gücünüzü göremediniz, organize olup ta; Sayın Kadir Topbaş Başkana gidemediniz. Ya da Bir proje üretip, Sayın Işıklar’a da götüremediniz!
Ne oldu?
Mağduriyetinizi giderdiler!
Birer,
Birer,
Ve sizler bilemediniz,
Bu işler, organize işler!

HAFTANIN ŞİİRİ

Değer
Bil ki domuzların önüne inciler serilmez
Mücevherlerden sarraflar anlar ancak, başkası bilmez
Ne fark eder ki kör insan için elmas da bir camda
Sana bakan bir kör ise sakın kendini camdan sanma...

Mevlana

Lütfü ERTÜRK