PEYRUZE İLE KARŞILAŞMA

Tuncay eşliğinde mağaraları gezdik, oraların meşhur ayranından içtik… Yorulmuş ve susamış bir şekilde ayranlarımızı içerken yandaki mağaradan sesler duyduk, birileri türkü söylüyordu… biz de gittik yanlarına, izin aldık oturduk… Hasankeyf’in gençleri bir mağaranın içinde oturmuş gitar eşliğinde türkü söylüyorlardı, belki de kadim ataları gibi… şahane bir kürtçe türkü eşliğinde mağaranın penceresinden Hasankeyf’i seyrettim uzun uzun, dakikalarca… Dünyanın ilk yerleşim yerini, binlerce sene önce insanların yaşadığı mağara evleri...

Bu mağaraların duvarlarında hala onların izleri saklı, havasında nefesleri gizli… Şimdi bizim nefeslerimiz karıştı onlarınkine, binlerce sene evvel dokundukları taşlara şimdi bizim ellerimiz dokunuyor… bastıkları kayalar şimdi bizim ayaklarımızın altında… binlerce yıl sonra onlardan gelme, onlardan olma torunlarından türkülerini dinliyoruz… zaman birbirine karışıyor, içiçe geçiyor herşey…



Bunları düşünürken birden karşımda beliriyor o… Binlerce yıl önceden gelmiş gibi duruyor öylece… gözbebekleri belli olmayan simsiyah gözleri Mervan’ınkileri anımsatıyor bana … aynı şekilde bakıyor… yüzü kavruk güneşten, elleri buruş buruş ama yine de yaşını anlamak çok zor…

Merakla yaklaşıyoruz, konuşmaya çalışıyorum ama türkce bilmiyor… Ömer’le konuşuyorlar, kürtçe bilmediğime yanıyorum o an… Mağaralarda yaşayan son aileymiş onlar… Evet, hala binlerce yıl kadim atalarının yaşadığı gibi, onlar da hala mağarada yaşıyorlar… İzin isteyip giriyoruz mağaraya, yani evine… Kocaman bir mağara, tek odalı… 4 kisilermiş.. anne, baba ve iki çocuk… orada doğmuş büyümüş Peyruze... içerde sedirler var, bir buzdolabı, katlanmış yataklar... Kışın nasıl ısındıklarını sordu Ömer kürtçe... odun sobası kuruyorlarmış... elektrik faturası bile geliyormuş, yani devlet düzenli vergisini alıyor, istersen mağarada yaşa, hiç farketmiyor… Faturadaki adresi merak ediyorum birden!  



Acıktık ve yorulduk… Tuncay bizi amcasının yerine götürdü, yine bir mağara restaurant…orada oturduk, yayıldık, dinlendik... hiç başka yere gidesimiz yoktu.. mağara hoşumuza gitti, acaba  biz de mi burada bir mağara bulsak diye espri yaptık... hatta biraz uyuduk bile... şekerleme bize iyi geldi... yemekten sonra kahve içtik ve 50.000 senelik mağarada, 50.000 senenin enerjisi ile fallara baktık... Kendimizi acayip motive ettik gelecek günler için…  

Ve Diyarbakır’a dönüş faslı başladı… Eve gitmeden önce künefe yemeği ihmal etmedik… Bu yorgunluğu başka türlü çıkaramazdık galiba…

Eve gittik ve Ömer ile ikimiz bilgisayarlarımızın başına oturduk, birbirimizden habersiz bu günle ilgili birer yazı yazdık… Şimdi bu iki yazıyı sizlerle paylaşmak istiyorum…