RANDEVULARIMIZA SADIK DEĞİLİZ!

İnsanımızın yaşı, tahsili, konumu ne olursa olsun dürüst olamıyoruz. Mazeret bildirme özürlüsüyüz, ayıp değil dürüst olun bakın nasıl kolaylaşacak hayatınız. Hem ilişkide olduğunuz kişiler rahatlayacak, hem de siz. Sorunsuz bir hayatta yaşamanın mutluluğu içinde ayrı bir haz yakalayacaksınız.

 İnsanlar iş yok diye ağlaşır, çağırırsın gelmez. Kaça yaparsın dersin, bir günlük yevmiye fiyatı ister, “-Kaç saat sürer buradaki iş?” dersin “Yarım saat.” der. Kriz falan yok kardeşim bu ülkede sadece kan emici bir sürü vampir dolaşıyor piyasada. Bu insanlara da ben acımam, yaşamaları kabahat, bir sürü dünya nimetini tüketiyorlar. Kahveci arkadaşlardan özür diliyorum, ben bir türlü anlamıyorum oralarda gidip kağıt oynayan adamları. Madem biliyorsunuz bu işi bir şampiyonaya katılın belki örnek olursunuz dünyaya, “iyi mıçtı betonu deldi” diye. Başka bir eyleme benzetemiyorum kusura bakmayın. Kendine yetemeyen insanların boş uğraşlarından biri bu saçma alışkanlık. Zaten önceleri adı da kıraathane imiş bu yerlerin ve “kitap okunan yer” demekmiş anlamı. Şimdi “KAĞITHANE” olmuş, canına okuyan yerler olmuş bütçelerin. Bir salgın hastalık olmuş bedenlerde, var olma savaşı gibi bir şey olup “ ERKEKLİK” denmiş adına. Sonra mesaisini kaçırana da kılıbık denmiş saygısızca.

Yine tuttuk muhabbetin kulağından bakın nerelere geldik. Gelelim fark etmez, randevularımıza sadık değiliz, eşlerimize bile sadık değiliz, bakın onlara ayırtmamız gereken zamanı bile çalıp pokere ayırtıyoruz, hadi eşler alıştı bu duruma peki çocuklar, dün akşam bir çocuk festivalden dönerken baba bizi eve bırakıp çıkma diye nasıl yalvarıyordu babasına içim acıdı, ben seni çok özlüyorum diye de devam ediyordu sızlanması. Evet birkaç güzel zamanı esirgediğimiz çocuklarımız akabinde başka kucaklarda arıyor sıcaklığı ve belki de yanlışa düşüyorlar sizin yüzünüzden. Çocukları geçiştirmeyin, karşınıza alın anlatın ama dürüst olun bunu yaparken. Aynı randevularınıza sadık olun dediğim gibi, çocuklarınıza da dürüst olun. Sıkıntılarınızı saklamak yerine açıklayın sebebini ve o da çözüm arasın gücü yettiğince. Sakın sen düşünme demeyin, korkmayın düşünmek olgunlaştırır çocukları.

Gelişmiş ülkelere gidemedim, fakat onların burada bulunan temsilcilerinde işlere girdim, seminerler görmek ve kendimi yetiştirmek adına size de tavsiye ederim, bu ortamları sadece pazarlama ortamı olarak görmeyin aynı zamanda eğitim alanları bunlar, en azından kişiler hedeflerini belirliyor ve bu konuda çaba sarf ediyor. Çocukların mendil satma işi yapmasına karşı çıkıyor bazı eğitim çevreleri; ben savunuyorum, onlar hayata tutunmaya çalışıyorlar, en azından hayatın onlara sunduğu kadarı ile mutlu olmaya çalışıyorlar. Bunların arasında çok okuyanlar da var, belki de okuyan gençlerin okumadığı kitapları bile okumuş olanlar var. Akan su yolunu buluyor yani.

 “-Haydi Çocuklar Hayata!” demek de lazım yani biraz da. Bizde uygulamalı eğitim yok, çocuklarımız bundan sıkılıyor. Tabi şimdi çocuklar daha şanslı aileler şartları zorluyor artık eğitim için. Aile içinde imece faktörü işliyor. Devlet küçülmeye başladı eğitim sektöründe sağlıkta olduğu gibi ama ben her daim devletten şaşmayın derim her konuda, devlete yolunuzun düşme şekli de önemli tabi ki. İşin acı tarafı da bu. Ekonomik durumları bizim dönemizde iyi olan çocuklar vardı başka ülkelerden gelen, aynı bizim yurt dışında okuyan çocuklarımız gibi. Arkadaşlarımızın dersleri pek iyi değildi. Yıllar sonra karşılaştık mezun olmuşlardı şaşırdım, pek ders çalışmazlardı. Nasıl oldu dedim! “-oooo
Hangi ülkede yaşadığını farkında değilsin sen.” Diyerek güldüler. Rüşvet ve rant olayı demek ki o zamanlar üniversitede bile vardı. Öf yaaa bizi hepten uyutmuşlar yıllarca, demek ki çirkin olsa da bir bedeli varmış herkesin.

F.Behiye KAYA