SANDIKLARA KALDIRMAK İSTEDİĞİMİZ YAŞANMIŞLIKLAR

Aslında benim hiç tarzım olmayan konulardır bunlar. Politik ve güncel olaylar hakkında yazmaktan daha çok zevk alıyorum. Ama iki haftadır kalbimden geçenleri sizinle paylaşmak daha mutlu eder oldu beni.

Kimi zaman ağlatan kimi zaman güldüren atlatmaya çalıştığım tüm yaşamlar ve tüm duygular bir o kadar gerçek olmakla birlikte; bazı içerikler, benim hayal dünyamdaki klavyemin tuş tıkırtılarının çıkardıkları sesler oldu. İçimde kendi başıma yaşarken hayal kırıklıklarını bir anda klavyemin başında buldum kendimi harfler bir araya gelip kelimelerle cümleler oluşturduğunda başladı her şey aslında. Yazdıklarımın birincisini sizlerle paylaştıktan sonra gördüm ki meğer hayata dair ne çok yazılası durum varmış. Kötülük ve iyilik, aşk ve hayal kırıklığı, tutku ve vazgeçiş, bazen yan yana iken, bazen zıt kutuplara seyre çıkarmış…

Çoğumuzun duyguları, bozguna uğratılmadı mı en sevdiklerimiz tarafından. Derler ki uzak ihtimallerin varlığı el atarmış sinemizdeki saklanmışlığa, yakınımızdakiler yetmezmiş gibi bir darbe de uzaklardan gelirmiş insanoğlunun başına…

Birçoğumuz yüreğimizin derin yerlerinde yasaklı duygular barındırırız, barındırdığımız duyguların yandaşları ise hep özlem, ihanet ve sevgi olur. O kadar derinlere gömmeye çalışırız ki sanki ne yaşanırsa yaşansın sakladığınız yerden çıkıp bize bir şeyler hatırlatmayacağına inanırız ya da inanmak istersiniz. Hatıralar gömülü yerde kalır çoğu zaman. Belki bir şarkının sözleri belki de bir şiirin mısralarıyla ani geri dönüşleri olur hayata.  Dokunur usulca yüreğimize ‘hatırladın mı?’diyerek bakarak gözlerimizin içine. Bir şeyin sakladığımız yerden çıkmasını bekliyoruzdur belki de, yoktur aslında cesaretimiz, duymayız şarkıları, okumayız şiirleri, artık telefonla konuşmak acı vermeye başlar bize, mesajlaşmayız kimseyle ve sık sık dinlediğimiz bir parça olur Seden Gürelden ‘Sebebim AŞK’ insafa gel al yanına yaşıyorsam aşk sebebim durmadın yürüdün kanıma dön gel affettim… Geriye dönüşün içli bir gezintisidir geçmiş zamanların yolculuğu. Acılar, karalar ve insanlara duyulan öfkeler yad edilir belki de. Puslu, sararmış hayallerdedir o, yaşanmışlıklardan arda kalan soluktur, bunca zaman. Kirpiklerde asılı kalan damlalar gibi, eğreti durur dudak kenarındaki tebessümler de.

Bilinir bir şey değildir ki acılar. Aniden çıkıp gelirler hayatımıza, kuşanmamıza fırsat vermezler kahramanlık zırhını, koruyamayız bu yüzden kendimizi olanlardan. Her şeyi bilen biz onunla ilgili tahmin yürütemeyiz sonucu ne olacaktır bilemeyiz. Her şeyin olup bir anda bitmesiyle anlarız ne derece yaralandığımızı, sonra onu da kaldırmak isteriz sandığımıza saklanacakların arasına…
O kadar birikmiştir ki sandığın içindeki yaşanmışlıklar işte o hatıraların efendisi biz oluruz bundan sonra. Aslında öfkeliyizdir ona bize yaşattıklarından ve onsuz geçirmek zorunda kaldığımız zamanlardan dolayı öfkemizi saklamak için karanlıkların içinde bir kuytuluk seçeriz gizlice ve vazgeçeriz artık. Kapağını hiç açmak istemediğimiz, sandığın en altına koyarız nazikçe onunla ilgili her şeyi. Üzerine en ağır eşyaları yığarız sıkıca. O an için incinmesini istemeyiz, içinde onunla ilgili sevdiğimiz birçok şey olduğunu da bilerek. Kapaklar kapanıp, kilitleri vurduğumuzda duyumsamayız artık öfkemizi. Ama duyduğumuz sevgi o hep yüreğimizdedir. Geçmiştir, acı da olsa yaşanmıştır bir zamanlar.

Can Yücelin dediği gibi ‘Aşklar da ayakkabılar gibidir..

Bazıları çamur yağmur, toz toprak kar buz gibi her türlü "kötü hava" koşullarına dayanıklıdır. Bazıları ise ummadığınız kadar kısa zamanda çabucak "yamulur" ilk yağmurlu havada "altı açılır" veya güzel havalarda bile "iki günde bozulup" gider…’

Şunu asla unutmamalıyız ki hayatımızın bize verebileceği en büyük armağan tutabileceğimiz bir eldir, bir insanın karşısındaki kişiye karşılık beklemeden verebileceği en güzel armağan ise sevgi dolu bir yürektir; ve sevmek kesinlikle bir yürek işidir. Hani kardelen göğe aşık olur da kafasını karın altından çıkarır ya zemheri ayazında yüreğim der ki

‘YÜREĞİNDE KARDELEN KADAR CESARET YOKSA SAKIN SEVME’...

Yasemin SARMUSAK