SİSTEM ÇÖKTÜ

Bugün bir heves yazı yazarken, ekran kilitlendi kaldı... Ne yaptıysam beceremedim.....

Bende bir panik, eyvah sistem çöktü, hızıma dayanamadı.
Neyse ki, çok basit bir problemmiş, sağ olsun gazeteden Sinan kardeşim olayı çözüverdi de ben de tekrar yazıma döndüm.

Notre Dame de Sion'da sörlerimizin (rahibe) bize öğrettiği en önemli konulardan biri, kitap okumanın, araştırmanın ve yazmanın önemiydi...

Mektup ve zarf yazma formatını, çeşitlerini, ayrıca kaligrafiyi altı ay işlemiştik. O zaman ne kadar sıkılır isyan ederdik.

En sıkıldığım derslerden iki tanesi de, hem Türkçe hem Fransızca dil bilgisi dersleriydi.

Ama iş hayatım boyunca, üst düzey, doktora'lı, master'lı v.s. yöneticilerde bile karşılaştığım özensiz yazı, ifade bozukluğu, ana dilini dahi doğru konuşamamak problemlerini görünce o sıkıcı derslerden aklıma kalanlara şükreder ve sevgili öğretmenlerimi minnetle anarım.

Ayrıca, tabii o zamanlar!!! köklü- varlıklı ailelere iyi birer gelin!, cemiyet hayatında iyi birer eş! olarak hazırlandığımızın da pek farkında değildik.

Aldığımız sıkı ve köklü eğitimin yanı sıra, tabii ki etik değerler ve görgü kuralları çok önemliydi, hangi yemek, nasıl servis edilir, hangi yemekle nasıl çatal-bıçak kullanılır, yemek ağız şapırdatılmadan yenir falan gibi....

Tabii çok kibar, soğukkanlı ve asil olmayı, mütevazı olmayı, öfkemizi kontrol altında tutmayı da öğrenmeliydik.

Her konuda tartışmalı, değişik fikirlere açık olmalı, din, dil, ırk ayırt etmemeli ve eşitliğe inanmalıydık.

Şöyle önerirlerdi; çok sinirlenirseniz öfkenizi yazıya dökün, yazın, yazın, yazın ... yazmak sizi rahatlatacak, sakinleştirecektir, sonra da yazdıklarınızı hiç okumadan yırtıp atın. Böylelikle öfkenize yenik düşmez, kavga etmezsiniz.

Ben yazmak kısmını seneler içinde hep yaptım da, pek yırtıp atamadım, öfkeme de yenik düştüğüm çok olmuştur.

Neyse, 3 yıl sonra böyle bir köşe misafirliği çıkınca yazılar kendiliğinden oluşuyor ve yazdıkça mutlu oluyorum.

Bu arada bir şey itiraf edeyim o zamanlar okul o kadar katı kurallar ve disiplinle yönetiliyordu ki, inanılmaz bıkmıştım, önünden bile geçmek istemiyordum.

Okulumla seneler sonra barıştım.....

30 yıllık iş hayatımın yaklaşık 20 yılı finans sektöründe geçti, yani kurtlar sofrasında...

Serbest Piyasa Ekonomisi, Borsa'ya endeksli yaşam, Rekabet Kurulları, Kurlar, Pariteler, Özelleştirme, İMKB, SPK......

Herkesin gözünde $ işareti, benim bildiğim değerlerden çok farklı; paran varsa varsın, paran kadar konuş, özelleştir, pazarla, böl-yönet, çal ama profesyonel ol......

İşte yıllar geçtikçe, kurtlar sofrasında yara almadan hayatta kalmayı öğrenirken.......

Fakülteden ziyade, başımızda kavak yellerinin estiği orta okul ve lise yıllarında NDS'nin bana kattıklarının, hayatıma verdiği doğru yönlendirme ile o sofradan alnı ak çıkabildiğim için okulumla barışmakla kalmadım, gurur duydum, şükran duydum......

Eveeet, bugünlük de bu kadar, sağlıcakla kalın, hoşça kalın.....

Sevgilerimle......

Nevin TAYFUN