TERS ORANTI:İHTİYACIN OLMADIĞI ORANDA MUTLUSUN

Bu sabah erkenden kalktım, aslında pek yapamadığım bir şey pazar sabahları erken kalkmak... İçimde tarifinde zorlandığım bir duygu var... sevinç değil, üzüntü değil, sıkıntı değil, huzur asla değil... canım yemek istemiyor, bir kahve içiyorum, kendi kendime fal bakıyorum... Kahveyi az koymuşum herhalde, fincanda bir şey yok...

Seher vakti düşüyoruz yollara Viski ile... Sabah güneşi içime huzur vermeye başlıyor yavaş yavaş... kimseler yok sokakta, herkes yatağında mışıl mışıl uyumakta... kulaklıklarımı takıyorum, telefondan müzik açıyorum, gözlerimi kapatıp rastgele birini seçiyorum... Bu şarkı bugünün şansına olsun diyorum... Zülfü Livaneli söylüyor kulağıma:  Seher yeli çık dağlara, güneş topla benim için... Kendim için güneş toplayacağım, diyorum gülümseyerek... Birden aklıma Orhan Veli’nin bir şiiri geliyor, daha çok gülümsüyorum:

Sokakta giderken, 
kendi kendime gülümsediğimin farkına vardığım anlarda
İnsanların beni deli zannedeceklerini düşünüp
Tekrar gülümsüyorum

Bahar geldi sonunda, uzun bir kışı arkamızda bıraktık... neler yaşamadım ki şu son aylarda... ölümün sessiz çığlığı doldu kulaklarıma... dostlarımı kaybettim, yeni dostlar edindim... yeni yeni umutlarım oldu...  hayallere daldım... hayal kırıklıkları yaşadım...suçlar işledim... yalanlar söyledim... çok güldüm, çok ağladım... sevaplarım oldu... günahlara girdim... pişman değilim asla hiç bir yaptığımdan...

üfleyip 
söndürdüm etrafımdaki tüm ışıkları 
soyundum... 
çıplağım... 
eskileri unuttur 
yeni günahlar yaz haneme...

Güneşin ışıkları eşliğinde dağın içindeki ormandayız... Kulaklıkları çıkarıyorum, müziği kapatıyorum... Doğanın sesini dinlemek istiyorum... Kuşların cıvıltıları bana neşe veriyor... Viski’nin hızlı hızlı solumaları karışıyor bu cıvıltılara... doğa canlanıyor, ben de... Önümde şahane bir bahar ve yaz var diye düşünüyorum... Mayıs ayında Reyhan ile yapacağımız gezi geliyor aklıma... sadece bir sırt çantası alacağız yanımıza ve hiç bilmediğimiz yerlere gideceğiz, hiç tanımadığımız insanlarda kalacağız... Bir defter alacağım, adım adım yazacağım maceramızı... Bunlar beni heyecanlandırıyor...

Kaç saat dolaştık Viski ile, bilmiyorum, eve geldiğimizde ikimiz de yorgunduk... Hafif bir şeyler yedikten sonra evi temizlemeye başlıyorum... Süpürüyorum, her yeri sabunlu sularla siliyorum, fırçalıyorum... kapıları, camları... bütün dolapları boşaltıyorum, kullanmadığım ne çok şey var daha... hepsini atıyorum torba torba... kışlık giysileri kaldırıyorum... lüzumsuz ne çok şeyim var... karar veriyorum, bundan sonra hiç giysi almayacağım... hiç eşya almayacağım... hiç bir şeye ihtiyacım olmasın istiyorum... biliyorum ki; insan ihtiyacı olmadığı oranda mutludur... bu bir ters orantı...

Temizlik yaptıkça ruhum da arınıyor sanki... Evdeki eskileri attıkça, kafamdakiler de gidiyor... ruhumdakiler de... Bu bana çok iyi geliyor, birden hafifliyorum kuş gibi... sabah ki tarifi imkansız duygumun yerini alıyor bu hafiflik... gökkuşağının yedi rengi doluyor ruhuma... yaşamak ne güzel diyorum... İstanbul geliyor aklıma birden... martıların çığlıkları... boğazda içilen çayın tadı... denizin yosun kokusu... geçen sene gidemedim, çok özledim oraları yine...

Silivri’yi özledim, arkadaşlarımı, ailemi... annemin şahane yemeklerini... çay bahçesinde simit yiyip çay içmeyi... sabah erkenden sahile gidip denizi seyretmeyi... Berrin ile sohbeti, eski muhabbetleri... Neşe’nin muayenehanesine uğrayıp bir kahve içmeyi... ordan çıkıp Hüseyin Hoca’da çay... sokaklarda eski ahbaplar görüp sevinmeyi... eski tanıdık yüzler, sohbetler, tadlar, kokular...

Biliyorum bu bahar ve yaz çok güzel geçecek...

Belma BALCI