Tribünde Olmak Hayata Gider Yapmaktır

Silivrispor Taraftar Grubu'nun Silivrispor için yazmış olduğu ve herzaman takımlarının yanında olduklarının bir emaresi olan bu güzel taraftar mısralarını tüm Silivrispor ve Silivrimiz için yayınlıyoruz.

Tribünde olmak hayata gider yapmaktır
Bazen bir bardak suyu 10 kişi içmek,
Bazen kol kola girip amacın uğrunda yürümektir....
Otobüste 2 kişilik koltuğa 3 kişi binmek,
Deplasmanlarda yatak yerine yerde yatmak.
Sırf arma için amatör branş diye tabir edilen bütün maçlara gitmeye çalışmak.
Sesin kısık olduğu halde bağırmaya çalışmak,
Takımına olan sevdanı sonuna dek sürdürmektir.
Karşındaki döner bıçağına kemerle yanıt vermek,
Kızdan ayrıldığında tribündeki arkadaşına sarılıp ağlamaktır.
Hani bazen büyüklerimiz derler ya;
Ya oğlum ne işin var maçlarda,
Evde televizyon yokmu orda izle.
Hani orda olaylar çıkıyor ya,
Hani orda sanki serseriler yetişiyor ya,
Ama bilmediler hiç bilemediler.
"Tribün"ün bir yaşam biçimi olduğunu anlayamadılar.
Ne arkadaşlıklar doğdu o soğuk havalarda...
Yağmur tanecikleri yüzüne düşerken sen arkadaşınlaydın,
Bağırıyordun o yağmurda, o çamurda.
Hani Arabistan sıcağı derler ya,
Millet havuzlara, denizlere gider.
Sen İstanbula gidiyordun maç için.
Yanında arkadaşlarınla...
İşte o arkadaşların senin kardeşin olmuştu,
Sanki ailenden birileriydi artık.
Üzüntün üzüntüsü, sevincin sevinci olmuştu bir kere
Neydi sizi bu kadar birbirine bağlayan?
Yoksa aranızda çıkar muhabbetimi vardı?
Yoksa bir bardak su mu?
Aynı tastan çorba içmek hiç bu kadar güzel olmamıştı.
Kardeşim dediğin kişiler yanından ayrılmamış,
Onlarla yürümüştün tabir-i caizse alayına.
Ve onlarla yürüyeceksin sen daha güzel yarınlara.
"Tribün" bir yaşam bicimidir tabi yaşamasını bilene...
Bir açıklama ekle
Tribünde olmak hayata gider yapmaktır
Bazen bir bardak suyu 10 kişi içmek,
Bazen kol kola girip amacın uğrunda yürümektir....
Otobüste 2 kişilik koltuğa 3 kişi binmek,
Deplasmanlarda yatak yerine yerde yatmak.
Sırf arma için amatör branş diye tabir edilen bütün maçlara gitmeye çalışmak.
Sesin kısık olduğu halde bağırmaya çalışmak,
Takımına olan sevdanı sonuna dek sürdürmektir.
Karşındaki döner bıçağına kemerle yanıt vermek,
Kızdan ayrıldığında tribündeki arkadaşına sarılıp ağlamaktır.
Hani bazen büyüklerimiz derler ya;
Ya oğlum ne işin var maçlarda,
Evde televizyon yokmu orda izle.
Hani orda olaylar çıkıyor ya,
Hani orda sanki serseriler yetişiyor ya,
Ama bilmediler hiç bilemediler.
"Tribün"ün bir yaşam biçimi olduğunu anlayamadılar.
Ne arkadaşlıklar doğdu o soğuk havalarda...
Yağmur tanecikleri yüzüne düşerken sen arkadaşınlaydın,
Bağırıyordun o yağmurda, o çamurda.
Hani Arabistan sıcağı derler ya,
Millet havuzlara, denizlere gider.
Sen İstanbula gidiyordun maç için.
Yanında arkadaşlarınla...
İşte o arkadaşların senin kardeşin olmuştu,
Sanki ailenden birileriydi artık.
Üzüntün üzüntüsü, sevincin sevinci olmuştu bir kere
Neydi sizi bu kadar birbirine bağlayan?
Yoksa aranızda çıkar muhabbetimi vardı?
Yoksa bir bardak su mu?
Aynı tastan çorba içmek hiç bu kadar güzel olmamıştı.
Kardeşim dediğin kişiler yanından ayrılmamış,
Onlarla yürümüştün tabir-i caizse alayına.
Ve onlarla yürüyeceksin sen daha güzel yarınlara.
"Tribün" bir yaşam bicimidir tabi yaşamasını bilene...