TÜRK HALKININ VATAN SEVGİSİ!

Göstermelik sever, göstermelik coşarız, uzun vadeye yaydığımızda bu çoşkumuzun ne denli sahte olduğunu da görürüz. Madem vatan sevgimiz var, nükleer santrallere itirazlarda neden sürüklenir insanlarımız yerlerde? Madem çok severiz bu vatanı neden güzelim tarım arazilerimiz peşkeş çekilir çevreyi kirleten hem de Türk işletmecilerine. Madem bu vatanı ve evlatlarını çok seviyoruz neden her mahalleye dikilen vericilerin ayyuka çıkması. Bir de dalga geçer gibi reklam yapıp biz Fransa’dan daha hızlı yayın yapıyoruz aldatmacası. Keşke vatan sevgisi bayrağın altında nöbet tutmak kadar kolay olsaydı ben 24 saat hiç uyumaksızın tutardım o nöbeti. Hem de bu yaşımda! Vatan sevmek kendini sevmektir, kendinle barışık olan dostlarınla da barışık olur, kendine saygısı olan herkes tarafından sevilir.

Neden böyle girdim lafa hemen açıklamak istiyorum. Bizde çok olan kavram kargaşasını tam da yeri gelmişken düzeltmek için.Ülkemizde organizasyon yapmak zor iş, bu nedenle yapılanı eleştirmek gibi bir ukalalığa girmek istemiyorum. Sebebine gelince eğrisiyle doğrusuyla kocaman bir emek vardır her organizasyonda. Tabi ki aslolan doğrusunu sergilemektir örnek olması açısından.Yazının konusu ADD’nin gerçekleştirdiği organizasyon sonucunda ortaya çıktı. Davetli olmama rağmen rahatsızlığım sebebi ile katılamadığım organizasyonda yakın olmak konuşmaları kaçırmamak adına sahilden gazinoda oturarak yer aldım. Şimdi ayrıntılardaki güzellikten bahsetmeye sıra geldi değerli okurlar. Organizasyon esnasında Silivri Sahilinde hep gördüğümüz ve annemin de tanıdığı bir karıkoca bizim yan masada oturmaktaydı. Başlangıçta önce şehitler adına saygı duruşu yapıldı çay bahçesinde yaklaşık 10 kişiye yakın vatandaş katıldı saygı duruşuna. Ardından istiklal marşı başladı ve çay bahçesinde herkes ayaklandı. Tam ayakta iken annem yan masadaki adama bak dedi. Bir de baktım tekerledi sandalyeye bağımlı adam ayaklanmış yalnız başına saygı duruşunda. Ne olduysa karısı da yok o sırada yanında, biz düştü düşecek diye heyecanla ona bakarken marş bitimine eşi yetişti ve zarzor oturttu sandalyeye adamı. Demem o ki bu vatandaş bile ayaklanıp saygı duruşuna geçerken biz hala vatan sevgisi adına saçmalayabiliyoruz. Tarih hiç yanılmaz ama ben yine hatırlatmak istiyorum, bu milletin insanları Milli Marşında ayağa kalkmaya eriniyor ve vatan toprağını ticaret malzemesi gibi peşkeş çekiyorsa YANDIK!

Aslında memleket meselesi evimizin içinden başlaması gerekmektedir. Dolayısıyla önce kendimizden başlaması lazım. Kendini sevmeyen yaşadığı yeri sevmez, çevresini sevmez ve sonuç olarak da vatanını sevmez. Bütün bunları sevmeyen insanlar da kimseye fayda sağlamaz, demek ki neymiş öğrendiklerimizin faydalandıklarımızın bedelini ödemek boynumuzun borcu imiş. Hayat da öyle değil mi zaten ağaçlar ekip bakıyoruz, havamızı temizliyor. Sebze ekiyoruz bizi doyuruyor,hayvan bakıyoruz bize arkadaş oluyor veya gelir kaynağımız oluyor, en alası gıdamız oluyor. Hayat bir dönence, bir zincir daima. Denizler buharlaşıp bulutları oluşturuyor, yağmur yağıyor. Yağmur bitkileri besliyor besin oluyor, bu dönence böyle dönüp gidiyor. Bir tespih olmuşuz bu dünyada çek babam çek. Tabi bazı farklarımız var tesbih de olsak, kimi gümüş, kimi sedef, kimi altın, kimi oltu taşından, kimi otantik, kimi mistik. Tabi bir de kullanıcıları var. Kimi prens, kimi prenses, kimi müslüman, kimi gayrimüslim. Sonuç olarak tüm çabalar “İNSAN” adına tüm çabalar “İNSANLAR” için.

“VATAN” denen kavram da bir arada yaşamayı sosyolojik olarak becerebilen kişilerin yaşayabildikleri yer olarak düşünürsek sanırım daha da çağdaş bir yalaşımda buluşmuş oluruz. Aslında felsefi olarak da bakılırsa “VATAN” toplumların özelidir. Bir toplumun insanlarının kendini en doğru ifade edebildiği alandır. Demem o ki bizim diye sahiplenip böbürlendiğimiz bu vatan gelecek nesillere bırakabileceğimiz en değerli emanetimizdir...

F.Behiye KAYA