UMUTLARIYLA OYNAMA...

Erkekler henüz futbol keşfedilmediğinden olsa gerek at sırtında cirit oynarlar izlerlerdi. Kadınlar ünlü markaların 7 yıldızlı mağazaları açılmadığından alışveriş çılgınlığından bihaber, toprakla uğraşırlardı evlatlarına yiyecek olsun diye…

İşte o zamanlar biri vardı sen at sırtında iken, ardını kollayan… Senin yanında olan, canından olan, kanından olan biri vardı. Sen ruhunun sesine kulak veripte ilerlediğinde Anadolu’ya, ata topraklarını emanet ettiğin kardeşlerin vardı. Çekik gözleri ardından bakarken yaşla dolmuştu büyük olasılıkla… Ve bir gün döneceğine, yine at sırtında bozkırların topraklarını birlikte çiğneyeceğinize dair hayali belirmişti Asya’lı gözlerinde…

Sen geldin… İyi de oldu geldiğin… Yüzyıllar boyu medeniyeti öğrettin insanlığa… Tarihe şanlı harflerle adını yazdırdın. İhanetlerde gördün. Yanılgılarda… Ama büyüktü hayallerin ve büyük hayaller büyük yürekler isterdi. Sen; büyük yürekliydin…

Neden sonra bir şeyler oldu sana… Yüzyıllar boyu sürdüğün hükümranlığın yarattığı zevk denizi başını döndürdü belki. Belki bağı bahçeyi satıp yiyen hayırsız bir evlat gibi geçirdin yılları fütursuzca… Ve sonunda sende kendini tanıyamaz oldun şimdi…

Hatırlar mısın bilmem… Sen bu değilsin aslında… Aradan geçen zaman, küçük hedeflere alıştırdı seni… Gözünü yükseklere dikmekten vazgeçip, günü kurtarmayı hedefledin hep… Hedefin küçüldükçe küçüldün sende… Şimdi sana hadi kalk ayağa koşmaya başla demiyorum, diyemem… Bunca zaman oturursa insan ayakları uyuşur, bilirim. Ama oturduğun yerde bir kaldır başını ne olur. Önce bir geriye bak yaptıklarına… Sonra yavaşça büyüt hayallerini… Hemen ardından doğrulmaya bak kendi kendine… Sonra yine koşarız yüzyıllar boyu…

At sırtında arkanı kollayan kardeşin ne yapıyor diye merak edecek olursan şayet…

Ne sen sor, ne ben söyleyim…

Sen gittikten sonra zor günler bekledi onu… Kıyımlar, yıkımlar, sürgünlerle geçti ömrü… Hiç el etmedi sana, ama zalimin karşısında hiç boynunu da bükmedi. Seni düşündü önce… Umuttun onun için… Gün gelecek, dönecektin, yine birlikte ezecektiniz Asya’nın uçsuz bucaksız bozkırlarını…

Şimdi yüreğinde yine aynı hayalle, ama yine kıyımlar, yıkımlarla geçiyor hayatı… Tamam senin ayakların uyuşmuş… Doğrulamıyorsun bile bir anda… Ama kaldır kafanı bak bir geriye… Sen kendinden umudu kesmiş dahi olsan, seni umut gören milyonlar var…