YASİN SURESİ

Asuman hanım kuranı okuyor, kulağımda duanın hafif mırıltıları, kafamda binbir çeşit düşünceyle öylece camdan dışarısını seyrediyorum sessizce… Habib-i Neccar’ın hikayesini anlatıyor dua...
 
Rivayete göre, İsa peygamberin zamanında Antakya’da yaşayan halk doğru yoldan sapmış ve İsa peygamber yanında bulunan iki alim kişiyi oraya göndermiş ve demiş ki, "Sizler benim elçimsiniz, gidin o diyara varın ve yoldan sapmış o insanlara doğru yolu gösterin"  Onlar da şehre gelmişler:

“Biz size gönderilmiş elçileriz” demişler (Yasin/13-14)

Şehirde kaldıkları günler boyunca Allah’ın dinini onlara anlatmaya çalışmışlar... Ama  halk elçileri kabul etmemiş ve onlara: “Siz, bizler gibi insansınız; başka bir şey değilsiniz. Siz yalan söylüyorsunuz.” demişler...

“Rabbimiz biliyor ki biz gerçekten size gönderilmiş kimseleriz. Bize düşen, ancak açıkça tebliğdir; başka bir şey değildir.” (Yasin/15-17)

Elçilerin gayretleri  boşa gitmiş ve sonunda insanlar  onları tehdit etmişler:

“Siz bize uğursuz geldiniz. Yemin olsun ki, eğer (bu işten) vazgeçmezseniz, sizi taşlarız ve çok acı verecek eziyetler yaparız.” dediler. (Yasin/18)

“Uğursuzluğunuz sizinledir. Size öğüt verildi diye mi böyle söylüyorsunuz? Doğrusu siz haddi aşmış bir toplumsunuz.” (Yasin/19)

Tam bu sırada, koşarak bir adam gelmiş:

“Ey hemşehrilerim! Bu elçilere uyun!” (Yasin/20)

Bu adam Habib-i Neccar imiş ve eklemiş cesaretle:

“Ama bakın! Ben Rabbinize inanıyorum, sizler de bunu işitmiş olun!” (Yasin/22-25)

Galeyana gelen halk hemen orada  Habib-i Neccar’ı öldürmüşler... 600 sene sonra bu şehre ilk yapılan camiye de, İsa’ya gönülden bu hristiyanın adı verilmiş... Onun mezarı caminin içinde ve buraya gelen müslümanlar bu türbeyi ziyaret edip dua ediyorlar... Ve şimdi Adıyaman’ın bir mahallesinde herhangi bir evde okunan duada bu kişinin hikayesi anlatılıyor... İşte bu kadar içiçeyiz tüm insanlık, tüm dinler ve tüm gelenekler... Hikayelerimiz hep aynı kaynaklardan beslenmiş, masallarımızın kahramanları hep aynı kişiler... aynı duaları okuyor, aynı ninnileri söylüyoruz bebelere...

Pir Sultan Abdal’dan mısralar ile okunan dua birbirine giriyor beynimin kıvrımları arasında: „gelin canlar bir olalım,  zalime kılıç çalalım”  demiş Pir Sultan ve devam etmiş „geçsin Yezid'lerin çağı“ … Kula kulluk bitsin, haklı olan gelsin başa…

Cuma sabahının dingin rituali bitiyor, hazırlanıp hemen evden çıkmamız lazım... Biraz Adıyaman sokaklarında dolanıp Sümeyra’ya gideceğiz... Evden çıkmadan önce sırt çantalarımızı hazırladık, girişe yakın bir yere koyduk... Hazır olmalıyız, bu akşam Antep’e yolculuk var çünkü…