YAZMAK BENİM YAŞAM ENERJİM VE YAŞAM İKSİRİM!

Tamam, açıklıyorum spor yapmayı çok sevmeme rağmen bu yaşıma kadar yapabildiğim tek spor olan yürüyüş ve yüzmek oldu. Yüzmek sporu derken öyle yüzücü gibi değil tabi, sadece boyuma gelen yere kadar gidebiliyorum denizde. Boyum da uzun olduğundan yetiyor bana. Sadece benim cüssemi kaldırabilecek tek yaşayan canlı deniz olduğu için seviyorum yüzmeyi. Üstelik yüzerken daha az yoruluyorum yarış yapmadığım için. Akdeniz’de kıyıları dolaşan turist yatları gibi sakin ve eğlenceli oluyor benim yüzme keyfim. Deniz canlılarını inceleyerek, dipte nefes almamı deneyerek, her kulaçta yanan enerjileri hissederek yüzüyorum. Yaklaşık on yıl kadar önce bir tatilde ekip arkadaşlarından soyutlanıp, bir havuzun başında günlük gazeteleri okuyup, çay kahve ve yüzme molalarıyla 15 gün geçirmiştim ve belki en çok dinlendiğim tatillerden biriydi o tatil. Bizim insanımız tatili bir koşuşturma olarak algılıyor maalesef. Tatile çıkıyoruz derken aslında bir sürek avına gider gibi davranıyoruz.

    Kurgulanmış tatiller elbette zaman kazanmak ve daha çok yer görmek açısından güzeldir. Fakat ben dilediğim saatte dilediğim keşfi yapacağım tatillerden zevk alıyorum.

Bir yerden bir yere giderken bile daima değişik yolları tercih eden ben biraz da macerayı seviyorum. Risk almayı seviyorum ama yüzme bilmeden derinlere açılmak sadece aptallıktır ve buna risk almak denilemez. Bir balık avlama işi bile bilgi gerektirir hangi balık hangi yeme gelir, hangi balık hangi derinlikte yüzer gibi. Yazmak eylemi bende oldukça heyecan verici bir serüven, önceleri dokunabildiğim kelimelerime şimdi sadece uzaktan bakmaktayım. Tüfek icat oldu mertlik bozuldu misali, bilgisayar icat oldu kalemler ve kalemtıraşlar hayatımızdan çekildi. Artık dokunamıyoruz satırlarımıza ve artık mürekkebi dağılmıyor gözyaşlarımızla mektuplarımızın. En önemlisi de postacı amcalar abla oldu. Yani kelimenin tam anlamıyla tüfek icat oldu mertlik bozuldu. Posta kutuları yok oldu, her apartmanın girişinde faturalar veya reklam kâğıtları kirliliğe imzasını atar oldu. Temelli devir değişti azizim öyle bitpazarına nur yağdı aldatmaları da bizi avutur oldu son zamanlarda. Bitpazarına teknoloji yağdı ve ben bu teknoloji sayesinde olan iletişimleri hiç sevmiyorum. Sevmeme sebebim de bizi bizden ayırmış ve temaslarımızdan dokunmayı kaldırmış olması. Hatıralara ve daima maziye değer veren biri olarak bana teknolojiyle barışmak zor geldi ama en çok ne zaman mutlu etti beni derseniz günümüz koşullarında hiç zaman ve para harcamadan dostlarla buluşmayı sağlaması beni mest ediyor. Özellikle de yurt dışında olan dostları bulmam ve onlarla iletişime geçmem beni heyecanlandırdı doğal olarak. En önemlisi beni bilgisayar karşısında görmeye dayanamayan annem bile artık sevdiklerinin fotoğraflarına bakmak hevesi ile dokundu bu muhteşem aletin tuşlarına. Sözün özü olarak her yazımda olduğu gibi yine başa dönüp noktalamak gerek diye sonuna geliyorum bu yazımın da.

    Eğer hayatta mutlu bir yolculuk yapıp hayatın uzun ve meşakkatli yolculuğundan keyif almak istiyorsanız kimsenin sizi mecbur etmediği bir uğraş edinin ve bu uğraş sayesinde hayatı yaşanılır ve keyifli kılın. Benim için bu uğraş “YAZMAK” oldu. Yazdıkça rahatladım ve yazdıkça kurtuldum beni sıkan her şeyden. Yazmak benim hayatımın bir terapisi oldu ve çok sevdim yazmayı. Şimdi bu aktivitemi sizlerle paylaşıyor ve ne güzel ki tavsiyelerde bulunuyorum okurlarıma. Bir aktiviteye başlamadan önce kurallar dizisini unutun onları yok sayın, kusar gibi yapın. Kendi haline bırakın satırlarınızı ve çokça yapın denemelerinizi görecekseniz zaman içinde doğrular yerine oturuyor. Fakat her yazınızı da akabinde inceleyin hatalarınızı tespit edin. Pardon özür dilerim ahkâm kesmeye başladım. Demem o ki her tuvaletten çıkışınızda nasıl sifona basıyorsanız. Yaptığınız her işi kontrol edin, bu size dost tavsiyesi….SİFONU ÇEKMEYİ UNUTMAYIN! KONTROLSÜZ YAŞAM OLMAZ!....

F.Behiye KAYA